Category

Δράσεις

Οι παρατηρήσεις του ΑΝΕΜΟΥ ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ στο νομοσχέδιο για κοινωνική οικονομία

By | Δράσεις, ΝΕΑ-ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ | No Comments

Παρατηρήσεις του ΑΝΕΜΟΥ ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ

σχετικά με το σχέδιο νόμου «Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία και ανάπτυξη των φορέων της»

Σύμφωνα με το άρθρο 1 του νομοσχεδίου αυτού, ο σκοπός του «είναι η ανάπτυξη του τομέα της Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας, μέσω της δημιουργίας ενός ευνοϊκού περιβάλλοντος, που θα διευκολύνει τη συμμετοχή όσων πολιτών το επιθυμούν σε παραγωγικές δραστηριότητες που αναπτύσσονται με σεβασμό στον άνθρωπο και το περιβάλλον και οργανώνονται με τη διάχυση πρακτικών δημοκρατίας, ισότητας, αλληλεγγύης και συνεργασίας μεταξύ των συμμετεχόντων και των τοπικών κοινωνιών». Υπάρχουν όμως πολλές επιφυλάξεις αν αυτή η κατ’ αρχάς θετική νομοθετική πρωτοβουλία δίνει περιθώρια ουσιαστικής διαβούλευσης αλλά και αν επιτυγχάνει τον σκοπό που θέτει.

Αναγκαίος περισσότερος χρόνος και άλλη διαδικασία για τη διαβούλευση

Ο Άνεμος Ανανέωσης έχει συμμετάσχει και παρακολουθήσει σχετικές συζητήσεις για τις δυνατότητες, τις αδυναμίες, τις ευκαιρίες και τους κινδύνους που υπάρχουν στην Ελλάδα σχετικά με την Κοινωνική κι Αλληλέγγυα Οικονομία (ΚΑΛΟ), τόσο στο πλαίσιο του Φόρουμ Κοινωνικής Επιχειρηματικότητας όσο και στο πλαίσιο των ημερίδων που οργάνωσε το Υπουργείο καθώς και σε πολλές άλλες τοπικού ή περιφερειακού χαρακτήρα συναντήσεις. Είμαστε πεπεισμένοι/ες ότι υπάρχει πλούτος ιδεών και εμπειριών που πρέπει να αποτυπωθούν και να ληφθούν σοβαρά υπόψη στη νέα νομοθετική ρύθμιση, πολύ περισσότερο που το νομοσχέδιο επιφέρει σημαντικές αλλαγές που θα καθορίσουν την ίδια την ύπαρξη και λειτουργία των κοινωνικών επιχειρήσεων.

Ο Άνεμος Ανανέωσης – σε συνέχεια των προτάσεων που είχε καταθέσει και στη διάρκεια των σχετικών ημερίδων που είχε οργανώσει το Υπουργείο αλλά και στη βάση των προτάσεων της πλατφόρμας συνεργασίας του Φόρουμ Κοινωνικής Επιχειρηματικότητας – θα ήθελε να προτείνει στην πολιτική ηγεσία να παρατείνει τον χρόνο διαβούλευσης αλλά και να προσθέσει μια διαδικασία που θα διευκολύνει την ουσιαστική και όχι τυπική διαδικασία διαβούλευσης σχετικά με το σχέδιο νόμου «Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία και ανάπτυξη των φορέων της»

Ο χρόνος που διατίθεται (14/7-27/7) μέσα στο καλοκαίρι είναι ελάχιστος αλλά και η ατομική ηλεκτρονική διαβούλευση δεν διευκολύνουν ένα ουσιαστικό διάλογο κι ανταλλαγή – σύνθεση απόψεων για ένα τόσο σοβαρό και λεπτομερειακό νομοσχέδιο που αναμέναμε τόσο καιρό. Το νομοσχέδιο περιλαμβάνει πολλές λεπτομερειακές ρυθμίσεις και είναι αδύνατον να διαμορφωθεί με συλλογικό τρόπο, με αυτές τις διαδικασίες ένα σχέδιο που θα είναι προϊόν ουσιαστικής διαβούλευσης.

Τόσο η κοινωνική επιχειρηματικότητα όσο και το νομοσχέδιο απαιτούν μια διαφορετική προσέγγιση διαβούλευσης ώστε να εκφραστεί και να αποτυπωθεί η πολυμορφία, η ποικιλία, η ιδιαιτερότητα και ο πλούτος της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας. Η όποια νέα νομοθετική ρύθμιση πρέπει να αποτυπώνει την δυναμική του χώρου και να δημιουργεί με συμμετοχικό τρόπο τις προϋποθέσεις για μια ανάπτυξή του από τα κάτω (bottom up).

Προτείνουμε, λοιπόν, αρχές Σεπτεμβρίου να οργανωθούν με πρωτοβουλία του Υπουργείου μια σειρά συμμετοχικών εργαστηρίων που θα αφορούν συγκεκριμένα θέματα και ενότητες, ώστε να μπορέσουν να συμμετάσχουν άμεσα και αυτοπροσώπως όσο το δυνατόν περισσότερα μέλη και στελέχη των επιχειρήσεων κοινωνικής οικονομίας κάθε μορφής. Θα ήταν καλό να ακολουθηθούν μεθοδολογίες συμμετοχικού σχεδιασμού που δίνουν τη δυνατότητα σε όλους κι όλες να εκφράσουν απόψεις με δομημένο τρόπο ώστε να οδηγηθούμε σε αποτελέσματα μέσω της σύνθεσης απόψεων. Ως Άνεμος Ανανέωσης είμαστε στη διάθεσή σας να βοηθήσoυμε στην μεθοδολογία.

Συμφωνούμε επίσης με την παρατήρηση του ΔΙΚΚΕΜ ότι η επιλογή ενός τόσο ασφυκτικού χρονοδιαγράμματος είναι προβληματική, καθώς το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου αφορά σε φορείς της Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας που διαμορφώνουν με εσωτερική διαβούλευση τη συλλογική τους έκφραση και η οποία πίεση αλλοιώνει τα ποιοτικά της χαρακτηριστικά. Είναι αδύνατο μέσα στο ασφυκτικό χρονικό διάστημα που έχει οριστεί να προλάβουν τα μέλη κάθε κοινωνικής επιχείρησης να συναντηθούν και να διαμορφώσουν συλλογικά τις προτάσεις τους, πολύ περισσότερο να βρεθούν και να συζητήσουν από κοινού (πχ στο πλαίσιο του Φόρουμ Κοινωνικής Επιχειρηματικότητας) όχι μόνο γενικές αλλά και ειδικές κατευθύνσεις του νομοσχεδίου.

Επομένως, και οι δικές μας προτάσεις και παρατηρήσεις μας είναι αρχικές και απαιτείται περαιτέρω επεξεργασία τους με βάση την μεθοδολογία που προτείνουμε συμμετοχικού σχεδιασμού.

 

Cooperative70

Ασάφεια μεταβατικών διατάξεων

Ποια είναι η σχέση των φορέων «Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας» που δημιουργούνται με βάση το νέο θεσμικό πλαίσιο σε σχέση με όσες κοινωνικές επιχειρήσεις έχουν ήδη δημιουργηθεί με βάση τον νόμο 4019/2011 και είναι ήδη εγγεγραμμένες στο Γενικό Μητρώο Κοινωνικής Οικονομίας;

Στο νομοσχέδιο δεν φαίνεται με σαφή τρόπο το πώς μεταβαίνουμε από τον νόμο 4019/2011 στο νέο πλαίσιο, αν και το νομοσχέδιο βασίζεται στον υπάρχοντα νόμο. Για παράδειγμα αναφέρεται στο Κεφάλαιο Β’ «Φορείς Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας», Άρθρο 3 «Φορείς Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας, παράγραφος 1 «Οι Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις (Κοιν.Σ.Επ) που θεσπίζονται με τον παρόντα νόμο και οι Κοινωνικοί Συνεταιρισμοί Περιορισμένης Ευθύνης (Κοι.Σ.Π.Ε.) που διέπονται από τις διατάξεις του άρθρου 12 του ν. 2716/1999 (Α’ 96), όπως ισχύει, και συμπληρωματικά από τις διατάξεις του παρόντος νόμου και του ν. 1667/1986 (Α’ 196), καθώς και όσων ορίζει το αρ.12 του ν. 3842/2010 (Α’ 58), καθώς και οι Συνεταιρισμοί Εργαζομένων που θεσπίζονται με τον παρόντα νόμο, θεωρούνται αυτοδικαίως από τη σύστασή τους Φορείς Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας και υπάγονται στις ρυθμίσεις του παρόντος νόμου από την εγγραφή τους στο Μητρώο». Όμως έχει υπάρξει και ο νόμος 4019/2011, χωρίς να γίνεται αναφορά σε αυτόν.

Στο άρθρο 4, καθορίζεται ότι: «1. Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις (εφεξής αναφερόμενες και ως Κοιν.Σ.Επ.) είναι οι αστικοί συνεταιρισμοί του ν.1667/1986 (Α’ 196), όπως ισχύει, που έχουν ως καταστατικό σκοπό τη συλλογική και την κοινωνική ωφέλεια, όπως ορίζονται στις παραγράφους 3 και 4 του άρθρου 2 και διαθέτουν εκ του νόμου εμπορική ιδιότητα.

Ανάλογα με τον ειδικότερο σκοπό τους, οι Κοιν.Σ.Επ. διακρίνονται στις εξής κατηγορίες:

α) Κοιν.Σ.Επ. Ένταξης, οι οποίες διακρίνονται σε δύο κατηγορίες: αα)Κοιν.Σ.Επ. Ένταξης Ευάλωτων Ομάδων, αβ) Κοιν.Σ.Επ. Ένταξης Ειδικών Ομάδων, ενώ αγ) Οι Κοινωνικοί Συνεταιρισμοί Περιορισμένης Ευθύνης (Κοι.Σ.Π.Ε.) του αρ.12 του ν.2716/1999 (Α’ 96), όπως ισχύει, θεωρούνται αυτοδικαίως Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις Ένταξης.

β) Κοιν.Σ.Επ. Συλλογικής και Κοινωνικής ωφέλειας, οι οποίες αναπτύσσουν δραστηριότητες «βιώσιμης ανάπτυξης», όπως ορίζεται στην παράγραφο 6 του άρθρου 2 ή και παρέχουν «κοινωνικές υπηρεσίες γενικού ενδιαφέροντος», όπως ορίζονται στην παρ. 7 του άρθρου 2″.

Ο διαχωρισμός αυτός παραμένει όμως προβληματικός αφού στην πράξη πολλές παραγωγικές κοινωνικές επιχειρήσεις (πρωτογενούς παραγωγής ή επαναχρησιμοποίησης-ανακύκλωσης) μπορεί να έχουν και δραστηριότητες κοινωνικής ένταξης, πχ μεταναστών και προσφύγων, ευάλωτων κοινωνικών ομάδων.

Social-Entrepreneurship

Σχετικά με τα βασικά χαρακτηριστικά του νομοσχεδίου

Είχαμε χαιρετίσει την πρόθεση του υπουργείου να διορθώσει προβλήματα που είχε η προηγούμενη νομοθετική ρύθμιση του 4019/2011 αλλά και να προσπαθήσει να θέσει ένα κοινό πλαίσιο για όλες τις μορφές επιχειρήσεων κοινωνικής οικονομίας. Ως Φόρουμ Κοινωνικής Επιχειρηματικότητας είχαμε αποτυπώσει μέσω των Διακηρύξεων του 2014 και του 2015 τις προτάσεις και ιδέες μας για το τι πρέπει να αλλάξει, ενώ ο Κώδικας Δεοντολογίας Κοινωνικών Επιχειρήσεων που διαμορφώθηκε με συλλογικό τρόπο περιλαμβάνει αξίες, αρχές και κοινές θέσεις που θα θέλαμε να αποτυπώνονται και στις γενικές κατευθύνσεις του νομοσχεδίου.

Το σχέδιο νόμου περιλαμβάνει αρκετές προσθήκες και αλλαγές που ήταν απολύτως απαραίτητες και βρίσκονται στη σωστή κατεύθυνση αλλά και πολλές ρυθμίσεις και διατάξεις που είναι αντιφατικές και προβληματικές. Όμως με πολλές από τις διατάξεις του αυξάνεται η εσωτερική γραφειοκρατία των Κοιν.Σ.Επ. αλλά και σημαντικά το κόστος λειτουργίας τους.

Αυτό-οργάνωση από τα κάτω και τελικός μόνο έλεγχος από την διοίκηση, αντί για ασφυκτική κρατική παρέμβαση σε κάθε λεπτομέρεια λειτουργίας των κοινωνικών επιχειρήσεων

Δεν είναι σαφής η στρατηγική επιλογή του νομοθέτη για την Κοινωνική κι Αλληλέγγυα Οικονομία. Επιδιώκει την ενίσχυση της αυτό-οργάνωσης του χώρου της Κοινωνικής κι Αλληλέγγυας Οικονομίας ή τον κρατικό έλεγχο και την πλήρη εξάρτησή της από το κράτος;

Η φιλοσοφία της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας είναι πρωτοβουλία από τα κάτω (bottom up approach), αυτό-οργάνωσή της στη βάση αξιών, αρχών και κοινών θέσεων καθώς και δημιουργία από την ίδια υποστηρικτικού οικοσυστήματος και μηχανισμών ελέγχου, ώστε να υπάρχει κατάλληλη υποστήριξη με προδιαγραφές κατάλληλες για κοινωνικές επιχειρήσεις αλλά και να αποτρέπονται αποτυχίες, αστοχίες και φαινόμενα διαφθοράς ή απάτης. Ακριβώς σε αυτή την κατεύθυνση το νομοσχέδιο αποτυγχάνει κατά την άποψή μας πλήρως. Αντιθέτως, προχωράει σε μια υπερβολική, αναλυτική και εξαντλητική ρύθμιση λεπτομερειών λειτουργίας των επιχειρήσεων που έρχεται να αμφισβητήσει αυτή την προσέγγιση, καθορίζει με λεπτομέρεια και γραφειοκρατική προσέγγιση τον τρόπο λειτουργίας – χωρίς μάλιστα να αποσαφηνίζει αρχές κι αξίες – και θέτει εκ των πραγμάτων φραγμό στην αυτενέργεια, στην συλλογική διαχείριση και στην δημιουργία από τον ίδιο των χώρο των δομών και θεσμών στήριξης, συμβουλευτικής, εκπαίδευσης και ελέγχου/ αναφορών. Κατά την άποψή μας ο ρόλος της κεντρικής διοίκησης θα έπρεπε να αφορά στον τελικό έλεγχο και όχι στον λεπτομερειακό και εξαντλητικό προσδιορισμό κάθε λεπτομέρειας.

Η επιλογή ενός τόσο ασφυκτικού ρυθμιστικού πλαισίου που ενσωματώνεται μάλιστα σε νόμο – (στη βάση της αντίληψης ότι «επιχειρεί να αποτρέψει φαινόμενα διαφθοράς και αστοχίας, δηλαδή  να «προστατεύσει» τον χώρο από απόπειρες συγκαλυμμένης ιδιωτικής επιχειρηματικότητας), στην πράξη οδηγεί σε λάθος κατεύθυνση. Συμφωνούμε με την παρατήρηση του ΔΙΚΚΕΜ ότι το νομοσχέδιο με αυτό τον τρόπο «δημιουργεί ασφυκτικές συνθήκες, ανασχετικές και αντιφατικές ως προς την πρόθεση ανάπτυξης της ΚΑΛΟ και  μετουσίωσής της σε πυλώνα της οικονομίας, εναλλακτικό και ανατρεπτικό του κυρίαρχου μοντέλου οικονομικής λειτουργίας και ανάπτυξης. Και όλα αυτά σε ένα χώρο που νομοτελειακά και εξελικτικά δύναται να αυτοθεσμίσει μηχανισμούς αυτοελέγχου και αυτοκάθαρσης».

Επιδιώκεται ακόμα και το θέμα της επιλογής της μεθόδου μέτρησης κι έκθεσης του κοινωνικού αντίκτυπου, θέμα καθαρά επιστημονικό και κοινωνικό, να καθοριστεί με νόμο από το κράτος! Είναι σαφές ότι ο νόμος πρέπει να ωθεί τις κοινωνικές επιχειρήσεις να προβαίνουν σε μέτρηση και σε έκθεση του κοινωνικού αντίκτυπου, αλλά δεν μπορεί η μεθοδολογία να «κλειδώσει» με διάταξη που επιβάλλει το κράτος.

Άρση των διακρίσεων σε βάρος τους, όχι ιδρυματική αντιμετώπιση των κοινωνικών επιχειρήσεων

Επίσης, ενώ αναγνωρίζεται διεθνώς αλλά και στο νομοσχέδιο ο ρόλος και η σημασία της κοινωνικής επιχειρηματικότητας, όχι μόνο σε οικονομικό αλλά και σε κοινωνικό επίπεδο, στην πραγματικότητα έρχονται να προστεθούν και άλλες υποχρεώσεις και επιβαρύνσεις (γραφειοκρατικές, φορολογικές, και ασφαλιστικές), χωρίς να επιλύονται προβλήματα που έχουν συσσωρευτεί μέχρι σήμερα. Αν ισχύσουν ορισμένες διατάξεις του, θα διαμορφωθούν νέες διακρίσεις και αποκλεισμοί σε βάρος των κοινωνικών επιχειρήσεων, σε σχέση με διαδικασίες και ρυθμίσεις που ισχύουν για κάθε άλλη επιχείρηση.  Ως Άνεμος Ανανέωσης έχουμε ζητήσει όχι ιδιαίτερη και «ιδρυματική» αντιμετώπιση των κοινωνικών επιχειρήσεων κάθε μορφής, αλλά άρση των διακρίσεων σε βάρος τους, ακολουθώντας τις διατάξεις και απαιτήσεις των ευρωπαϊκών Κανονισμών για τα Ευρωπαϊκά Διαρθρωτικά και Επενδυτικά Ταμεία.

Ενιαία αντιμετώπιση από όλες τις δημόσιες υπηρεσίες

Όπως και στο νομοσχέδιο έτσι και στις σχέσεις των κοινωνικών επιχειρήσεων με την διοίκηση, αυτές άλλοτε αντιμετωπίζονται ως αμιγώς επιχειρηματικές δραστηριότητες κι άλλοτε ως συλλογικά εγχειρήματα που στερούνται των δικαιωμάτων ή έχουν περιορισμένη αναγνώριση των δικαιωμάτων άλλων τύπων επιχειρήσεων.  Δεν υπάρχει, λοιπόν, μια σαφής κι ενιαία αντιμετώπιση τόσο στο νομοσχέδιο όσο και στην οικονομική και κοινωνική ζωή.

Έχουμε επισημάνει ότι, μεταξύ άλλων, όλα τα πληροφοριακά συστήματα (ΕΡΓΑΝΗ, ΙΚΑ, ΟΑΕΔ) πρέπει να αντιμετωπίζουν με ενιαίο τρόπο τις κοινωνικές επιχειρήσεις, γιατί ήδη η απουσία συνοχής δημιουργεί τραγελαφικές καταστάσεις και δημιουργεί καταστάσεις αποκλεισμού στην πράξη για τις ΚΟΙΝΣΕΠ αλλά και τις άλλες μορφές κοινωνικών επιχειρήσεων. Για παράδειγμα, ένα πληροφοριακό σύστημα «αναγνωρίζει» τις ΚΟΙΝΣΕΠ ως «στενό δημόσιο» (αυτή είναι η αιτιολογία που ο ΟΑΕΔ, παρά της εντάσεις και επεξηγήσεις μας απέρριψε από πρόγραμμα για την «ρευστότητα επιχειρήσεων» τον ΑΝΕΜΟ ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ), ενώ το πληροφοριακό σύστημα της εφορίας μας «αναγνωρίζει» ως κερδοσκοπικές επιχειρήσεις. Πουθενά δεν υπάρχει η ιδιαίτερη «ταυτότητα», δηλαδή αυτή της κοινωνικής επιχείρησης.

coops1

Οι θέσεις εργασίας δεν επιβάλλονται νομοθετικά…

Οι θέσεις εργασίας δεν μπορούν να επιβληθούν νομοθετικά. Είναι απόλυτα προβληματική η ρύθμιση των εργασιακών αναγκών και συνθηκών των επιχειρήσεων κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας με έναν γενικό και ισοπεδωτικό τρόπο, κάτι που δεν ισχύει για οποιαδήποτε άλλη μορφή επιχείρησης. Δημιουργούνται επιπλέον διακρίσεις και επιβαρύνσεις, και συνθήκες ασφυξίας και αυτοδιάλυσης πολλών κοινωνικών επιχειρήσεων αλλά και αρνητικό κλίμα για την δημιουργία νέων.

Τα προβλήματα βιωσιμότητας δεν λύνονται με έναν ισοπεδωτικό τρόπο, που δεν αφήνει καθόλου ευελιξία και δυνατότητες προσαρμογής των κοινωνικών επιχειρήσεων, σε μια περίοδο με μεγάλη μεταβλητότητα και βαθιά κρίση. Πολύ περισσότερο που οι διάφορες μορφές κοινωνικών επιχειρήσεων έχουν διαφορετικές ανάγκες (πχ πρωτογενής παραγωγή, παραγωγή ενέργειας από ΑΠΕ, χρηματο-οικονομικοί συνεταιρισμοί, βιομηχανική παραγωγή, τουριστικοί ή πολιτιστικοί σκοποί, κα).

Προτείνουμε, επίσης, τη χρήση του όρου ««συνεταιρισμένη εργασία» αντί της «μισθωτής εργασίας».

Συμφωνούμε με την σχετική πρόταση του ΔΙΚΚΕΜ:  «πρότασή μας ως συνέχεια του άρθρου 2 παράγραφος 2γ, η οποία κατά τη γνώμη μας θωρακίζει το χώρο απέναντι σε καιροσκόπους: «Προάγουν την αρχή «ίση αμοιβή για ίσης αξίας εργασία», μεριμνούν για τη σύγκλιση στην αμοιβή της εργασίας, εφαρμόζοντας σύστημα αμοιβών που ρυθμίζει δίκαια την αναλογία ανώτατης προς κατώτατη αμοιβή για τους συμμετέχοντες. Η υποχρέωση αυτή ισχύει και σε οποιασδήποτε μορφής σύμπραξη δύο ή περισσότερων νομικών προσώπων».

f903c09b1d21125d53f22c4b44b1fadf

Αναγνώριση του ιδιαίτερου ρόλου της κοινωνικής κι αλληλέγγυας οικονομίας

Επίσης, προτείνουμε, αναγνωρίζοντας την κοινωνική σημασία και τον ιδιαίτερο ρόλο της κοινωνικής επιχειρηματικότητας:

  • Να υπάρξει πρόβλεψη για εξαίρεση από την καταβολή τέλους επιτηδεύματος για τα πρώτα 3 τουλάχιστον χρόνια λειτουργίας των κοινωνικών επιχειρήσεων (για όσες το έχουν ήδη καταβάλλει να υπάρξει συμψηφισμός με άλλες φορολογικές υποχρεώσεις τους) ή για τα πρώτα 5 χρόνια, όπως στους νέους επαγγελματίες, αν οι συμμετέχοντες στην κοινωνική επιχείρηση είναι νέοι στην ηλικία.
  • Προτείνουμε η εγγραφή των κοινωνικών επιχειρήσεων να γίνεται σε περιφερειακό επίπεδο με δια-σύνδεση των επιμέρους περιφερειακών μητρώων ώστε να υπάρχει πλήρης εικόνα για την κατάσταση των κοινωνικών επιχειρήσεων. Επίσης, το ΓΕΜΗ να ανήκει στις αρμοδιότητες μιας ανεξάρτητης αρχής.
  • Να αναγνωριστεί η δυνατότητα συνεργασίας των επιχειρήσεων κοινωνικής οικονομίας μεταξύ τους και με άλλους φορείς για την δημιουργία αξιόπιστων και κατάλληλων υποστηρικτικών δομών, για εκπαίδευση, συμβουλευτική, υποστήριξη και έλεγχο τήρησης των αξιών και αρχών της κοινωνικής επιχειρηματικότητας. Οι πόροι των κοινωνικών επιχειρήσεων που διατίθενται για την ανάπτυξη και λειτουργία των θεσμών αυτών πρέπει να απαλλάσσονται από τη φορολογία, ενώ οι δομές αυτές θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να υποβάλλουν προτάσεις σε σχετικά περιφερειακά, εθνικά και ευρωπαϊκά προγράμματα, χωρίς να βρίσκονται αντιμέτωπες με υπερβολικές απαιτήσεις υποδομών και γραφειοκρατίας.

confcoop01

Ενδεικτικές επιπλέον παρατηρήσεις επί ορισμένων άρθρων

Άρθρο 2, παρ. 8

Προτείνουμε την αντικατάσταση της έννοιας «μισθωτή εργασία» με τη διεθνώς νομοθετημένη έννοια της «συνεταιρισμένης εργασίας».

 Άρθρο 2, παρ. 10 και 11

Σύμφωνα με το άρθρο αυτό (ξανα) συστήνεται «το Τμήμα Μητρώου Κοινωνικής Οικονομίας, καλούμενο εφεξής «τμήμα μητρώου», της Διεύθυνσης Κοινωνικής Προστασίας και Κοινωνικής Συνοχής της Γενικής Διεύθυνσης Εργασίας & Ένταξης στην Απασχόληση του Υπουργείου Εργασίας Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΥΠΕΚΑΑ) που είναι η αρμόδια διοικητική αρχή για τον έλεγχο νομιμότητας και σκοπιμότητας κατά τη σύσταση των Κοινωνικών Συνεταιριστικών Επιχειρήσεων και των Συνεταιρισμών Εργαζομένων, και, κατά τη λειτουργία τους, εποπτεία και έλεγχο νομιμότητας αυτών και των υποχρεωτικώς καταχωριστέων στο Γ.Ε.ΜΗ. πράξεών τους. Γενικό Μητρώο Κοινωνικής Οικονομίας, αποκαλούμενο εφεξής «μητρώο» είναι η βάση δεδομένων που τηρείται σε ηλεκτρονική μορφή και υπάγεται στο τμήμα μητρώου της προηγούμενης παραγράφου. Όπου στο νόμο 1667/1986 αναφέρεται καταχώριση στο «Μητρώο Συνεταιρισμών του Ειρηνοδικείου» ή «στο Μητρώο της παραγράφου 3 του άρθρου 1» θεωρείται το μητρώο του προηγούμενου εδαφίου. Η πρόσβαση σε αυτό γίνεται ατελώς».

Θα προτείναμε τη δημιουργία μιας Ανεξάρτητης Αρχής με αρμοδιότητες όπως αυτές περιγράφονται στη σχετική παράγραφο ή την δημιουργία, καλύτερα, δομών από τις ίδιες τις κοινωνικές επιχειρήσεις (κάτι σαν Σώμα Ορκωτών Ελεγκτών) που θα συντάσσουν ανεξάρτητες αλλά εξειδικευμένες για κοινωνική επιχειρηματικότητα εκθέσεις. Ανάλογες δομές έχουν δημιουργηθεί σε άλλες χώρες και μπορούμε να αξιοποιήσουμε την υπάρχουσα ευρωπαϊκή εμπειρία. Μια δημόσια / κρατική δομή θα μπορούσε ίσως να διασφαλίζει την ανεξαρτησία και τον επαγγελματισμό του σώματος αυτού, όπως στην περίπτωση του Σώματος Ορκωτών Λογιστών.

Άρθρο 6, παρ 1 και 2

Σύμφωνα με το άρθρο αυτό,  «η Κοιν.Σ.Επ. οφείλει να καταχωρεί στο Μητρώο κάθε μεταβολή του καταστατικού της, λοιπών στοιχείων της αλλά και τον ετήσιο προγραμματισμό, τον ετήσιο απολογισμό και τον ετήσιο ισολογισμό, εγκεκριμένους από την Γενική Συνέλευση των μελών της αλλά ταυτοχρόνως η Κοιν.Σ.Επ. οφείλει να συντάσσει ετήσιο οικονομικό προγραμματισμό και απολογισμό εκτέλεσης αυτού, τους οποίους αποστέλλει στο ΓΕΜΗ και εγκρίνονται από το Τμήμα Μητρώου και μετά την έγκρισή τους δημοσιεύονται στο ΓΕΜΗ. Ο ετήσιος οικονομικός προγραμματισμός αποστέλλεται υποχρεωτικά μέχρι 31 Δεκεμβρίου του προηγούμενου του προγραμματισμού έτους». 

Με αυτή την διάταξη, όμως, δύο κατά βάση κρατικά όργανα (Τμήμα Μητρώου Κοινωνικής Οικονομίας και ΓΕΜΗ) ελέγχουν διπλά και τη νομιμότητα και την σκοπιμότητα των κοινωνικών επιχειρήσεων και μάλιστα το Τμήμα Μητρώου Κοινωνικής Οικονομίας επανελέγχει (αν και κάτι τέτοιο δεν ισχύει για άλλες επιχειρήσεις) τις πράξεις που καταχωρούνται στο ΓΕΜΗ. Η εγγραφή και στο ΓΕΜΗ (Γενικό Εμπορικό Μητρώο) και στο Γενικό Μητρώο Κοινωνικής Οικονομίας δημιουργεί επιπλέον γραφειοκρατία, αυξάνει το κόστος και δημιουργεί νέα προβλήματα. Το Γενικό Εμπορικό Μητρώο (Γ.Ε.ΜΗ.) όλων των νομικών μορφών επιχειρήσεων στην Ελλάδα θα βοηθήσει μεν στην παρακολούθηση των εμπορικών επιχειρήσεων αλλά δεν είναι σίγουρο ότι έχει προετοιμαστεί για να εξυπηρετήσει και τις ίδιες τις κοινωνικές επιχειρήσεις

Άρθρο 6, παρ 6

Το άρθρο αυτό προβλέπει ότι «Το μέλος της Κοιν.Σ.Επ. ευθύνεται έναντι των δανειστών της μέχρι του ποσού που κατέβαλε για την απόκτηση της συνεταιριστικής του μερίδας. O νόμιμος εκπρόσωπος της Κοιν.Σ.Επ. ευθύνεται για τις οφειλές της Κοιν.Σ.Επ.». Αυτό όμως διασπά τη συλλογική ευθύνη και την συμμετοχή όλων των μελών στη λήψη των αποφάσεων και μεταφέρει δυσανάλογα βάρη και εξουσία στον νόμιμο εκπρόσωπο.

Η πρότασή μας είναι η ευθύνη για τις οφειλές της Κοιν.Σ.Επ. να αφορά σε όλα τα μέλη συλλογικά και όχι μόνο σε ένα άτομο. Αυτό θα ενισχύσει την συμμετοχή των μελών και την δημοκρατική λήψη αποφάσεων, δεν θα ευνοεί την ανάθεση και την αδιαφάνεια στη λειτουργία της κοινωνικής επιχείρησης.

Άρθρο 7, παράγραφος 9

Σύμφωνα με το άρθρο αυτό «Απαγορεύεται η ανάθεση έργου που αφορά στον κύριο ή στους κύριους τομείς δραστηριότητας της Κοιν.Σ.Επ. σε τρίτους ή σε μέλη της από την Κοιν.Σ.Επ. Ο κύριος ή κύριοι τομείς δραστηριότητας προκύπτουν από το καταστατικό και τους ενεργούς κωδικούς αριθμούς δραστηριότητας».

Το άρθρο αυτό δημιουργεί επιπλέον διακρίσεις σε βάρος των ΚΟΙΝΣΕΠ αφού αποκλείει την δυνατότητα απασχόλησης σε αυτές ατόμων με συμβάσεις συγκεκριμένου έργου, κάτι που ισχύει όμως για όποιες άλλες επιχειρήσεις. Η προσπάθεια αποκλεισμού «υποκρίπτουσας εξαρτημένης εργασίας», δεν πρέπει να οδηγεί σε πλήρη απαγόρευση συμβάσεων παροχής έργου αλλά σε τήρηση της νομοθεσίας, όπως πρέπει να γίνεται για όλες τις επιχειρήσεις. Επίσης, πρέπει να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι οι ΚΟΙΝΣΕΠ μπορεί να αποτελούνται από παραγωγούς, όχι κατ΄ ανάγκη από μισθωτούς, ενώ δεν γίνονται βιώσιμες οικονομικές επιχειρήσεις αυτομάτως, με την ίδρυσή τους.

Άρθρο 7 παράγραφος 10

Σύμφωνα με το άρθρο αυτό «Η παροχή υπηρεσιών προς εξυπηρέτηση του σκοπού της Κοιν.Σ.Επ. από μέλη της, τα οποία δεν βρίσκονται σε εργασιακή σχέση με αυτήν, είναι μη αμειβόμενη και γίνεται κατ’ εφαρμογή των άρθρων 713 επ. Α.Κ. Η σύμβαση εντολής που συνάπτεται μεταξύ μελών και Κοιν.Σ.Επ. οφείλει να γίνεται εγγράφως, να περιγράφει με σαφήνεια την παρεχόμενη υπηρεσία και σε κάθε περίπτωση δε μπορεί να υπερβαίνει τις 16 ώρες εβδομαδιαίως. Με απόφαση του Υπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης ρυθμίζονται οι λεπτομέρειες της εφαρμογής της παρούσας παραγράφου. Για τους Κοι.Σ.Π.Ε. εφαρμόζεται το άρθρο 12 του ν. 2716/1999 (Α’ 270 )».

Παρόμοια είναι και η φιλοσοφία στο άρθρο 26, παράγραφος 7, που αναφέρεται στους εθελοντές και προσδιορίζει:

«Ο Φορέας Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας δεν έχει ασφαλιστικές ή φορολογικές υποχρεώσεις προς τα μη μέλη που λειτουργούν ως εθελοντές, εφ` όσον πληρούνται σωρευτικά οι κάτωθι προϋποθέσεις:

α. Η εθελοντική δράση δεν αφορά στον κύριο τομέα δραστηριοτήτων του Φορέα.

β. Από την εθελοντική δράση δεν παράγονται άμεσα έσοδα για το Φορέα.

γ. Η δράση έχει προαποφασισθεί από το Διοικητικό Συμβούλιο ή τη Διοικούσα Επιτροπή του Φορέα. Η απόφαση, η πρόσκληση και το πρόγραμμά της δράσης καταγράφονται σε πρακτικό το οποίο προδημοσιεύεται στην ιστοσελίδα του Φορέα ή στο Μητρώο.

δ. Πριν την έναρξη της δράσης έχουν καταχωρηθεί στο Μητρώο Εθελοντών του Φορέα, τα απαιτούμενα αναγνωρίσιμα ατομικά στοιχεία των προσώπων, που θα προσφέρουν εθελοντικά υπηρεσίες για την υλοποίηση της δράσης».

Το άρθρα αυτά (άρθρο 7, παρ 10 και άρθρο 27, παρ 7) δεν διευκολύνουν καθόλου την συμμετοχή των μελών σε δράσεις σε εθελοντική βάση, αντιθέτως δημιουργούν επιπλέον προβλήματα, δυσανάλογη γραφειοκρατία και σοβαρές διακρίσεις. Πρέπει να ισχύει και για τις ΚΟΙΝΣΕΠ ότι ισχύει σχετικά σε οποιαδήποτε άλλη κοινωνική οργάνωση, λαμβάνοντας υπόψη ότι υπάρχει ανάγκη, τουλάχιστον στην αρχική φάση, τα μέλη να προσφέρουν εθελοντική εργασία ή να συνεισφέρουν χρήματα ή να συμβάλλουν στην δημιουργία εσόδων για να πετύχουν τη βιωσιμότητα των ΚΟΙΝΣΕΠ. Προσθέτει υπερβολική γραφειοκρατία να υποχρεώνονται τα μέλη να δηλώνουν σε κεντρικές υπηρεσίες τι και για πόσο θα προσφέρουν σε εθελοντική εργασία!

Επίσης, κατά τη γνώμη μας, θα έπρεπε να προβλέπεται η δυνατότητα άτοκου εσωτερικού δανεισμού της ΚΟΙΝΣΕΠ από τα μέλη της, χωρίς να υπόκεινται στην υποχρέωση καταβολής στα κρατικά ταμεία ποσοστού 3,6% επί του ποσού που δανείζεται. Πολύ περισσότερο που σήμερα δεν είναι εύκολη η πρόσβαση των κοινωνικών επιχειρήσεων σε συστημικές πηγές χρηματοδότησης ή δανεισμού.

Άρθρο 8

Σύμφωνα με το άρθρο αυτό «Ο αριθμός των εργαζομένων μη μελών δε μπορεί να υπερβαίνει σε ποσοστό το 40% του συνόλου των εργαζομένων της Κοιν.Σ.Επ». Αν και επιδίωξη της κοινωνικής επιχειρηματικότητας είναι ο συνδυασμός του ρόλου του εργαζομένου με αυτόν του μέλους, δεν μπορεί να επιβάλλεται νομοθετικά ένα ποσοστό-όριο για τους εργαζόμενους που δεν είναι μέλη της ΚΟΙΝΣΕΠ. Τόσο η φύση πολλών επιχειρήσεων όσο και ο βαθμός πειστικότητας και ελκυστικότητάς τους είναι αυτός που θα καθορίσει την ισορροπία μελών και μη μελών εργαζομένων και όχι η νομοθεσία.

Άρθρο 10

Με βάση το άρθρο αυτό, «η Διοικούσα Επιτροπή (Δ.Ε.) αποτελείται από τουλάχιστον 3 μέλη, που εκλέγονται από τη Γενική Συνέλευση, και απαρτίζεται από τον Πρόεδρο ή το νόμιμο εκπρόσωπό της και τα μέλη της και σε κάθε περίπτωση ο συνολικός αριθμός των μελών της είναι περιττός αριθμός».

Δεν νομίζουμε ότι πρέπει ο νόμος να καθορίσει αν ο συνολικός αριθμός των μελών της ΔΕ είναι ή όχι περιττός αριθμός. Προφανώς αυτό θα καθοριστεί από τον συνολικό αριθμό των μελών, τη φύση της ΚΟΙΝΣΕΠ και τον τρόπο εσωτερικής λειτουργίας κι οργάνωσής της.

Άρθρο 11, παρ. 2

Σύμφωνα με το άρθρο αυτό, δεν είναι σαφές αν τα «κέρδη» φορολογούνται πριν διατεθούν για δράσεις κοινωνικής ωφέλειας, δημιουργία αποθεματικού, διανομή στους εργαζόμενους και δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, ή αν φορολογούνται τυχόν κέρδη μετά από αυτά. Οι κοινωνικές επιχειρήσεις, εφόσον αυτό δεν διευκρινίζεται, είναι πιθανόν να υποχρεούνται και σε προκαταβολή 100% φόρου για την επόμενη χρονιά.

Υπάρχουν σαφώς αντιφατικές διατυπώσεις σχετικά με την φορολογία: Το νομοσχέδιο αναφέρει, πάντως, χαρακτηριστικά: «Τα μετά τη φορολόγηση κέρδη διατίθενται ετησίως κατά ποσοστό 5% για το σχηματισμό τακτικού αποθεματικού, κατά ποσοστό μέχρι 35% διανέμονται στους εργαζομένους της επιχείρησης, και το υπόλοιπο διατίθεται για δραστηριότητες της διευρυμένης παραγωγικής της ικανότητας και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, καθώς και για δράσεις κοινωνικής ωφέλειας του άρθρου β. Το ποσοστό επί των κερδών που διατίθεται για δράσεις κοινωνικής ωφέλειας δεν μπορεί να είναι μικρότερο του 10% του υπολειπόμενου ποσού μετά τα διανεμόμενα σε τακτικό αποθεματικό και εργαζόμενους. γ. Το διανεμόμενο στους εργαζόμενους ποσό απαλλάσσεται της φορολογίας περί εισοδήματος νομικών προσώπων, της φορολογίας διανεμόμενων κερδών από νομικά πρόσωπα».

Οι κοινωνικές επιχειρήσεις δεν απαλλάσσονται από το τέλος επιτηδεύματος, παρά το γεγονός ότι είναι υποχρεωμένες να διαθέτουν συγκεκριμένο ποσό για δράσεις κοινωνικής ωφέλειας αν έχουν «κέρδη» (που έτσι κι αλλιώς φορολογούνται) αλλά και εκ του σκοπού τους συμβάλλουν στην ευημερία της κοινωνίας.

Άρθρα 14-24 που αφορούν του συνεταιρισμούς εργαζομένων

Οι περισσότερες από τις παρατηρήσεις μας αφορούν και τα άρθρα που αναφέρονται στους συνεταιρισμούς εργαζομένων, μια και τα περισσότερα επαναλαμβάνονται και για αυτή την κατηγορία συνεταιρισμών. Βασικά προβλήματα, όμως, που αφορούν στη σύσταση συνεταιρισμών εργαζομένων σε επιχειρήσεις που χρεοκοπούν, κηρύσσουν πτώχευση ή δεν έχουν διάδοχο σχήμα δεν επιλύονται. Αυτά  όμως είναι βασικά προβλήματα που εμποδίζουν ακόμα και υπάρχουσες συνεταιριστικές προσπάθειες να προχωρήσουν…

Άρθρο 25 

Σχετικά με τις Ενώσεις Φορέων Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας, το νομοσχέδιο διευκρινίζει ότι «μπορούν να συστήνονται με τη συμμετοχή δέκα (10) τουλάχιστον Φορέων Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας που διέπονται από τον παρόντα νόμο» αλλά περιορίζει τις δυνατότητές τους, αποσαφηνίζοντας ότι η «Ένωση αυτή δεν έχει εμπορική ιδιότητα και σκοπός της είναι η προαγωγή και διάδοση των δραστηριοτήτων συλλογικής και κοινωνικής ωφέλειας των μελών της και η ανάπτυξη των αρχών της κοινωνικής οικονομίας». Έτσι όμως παρεμποδίζεται η δημιουργία μιας ένωσης που θα διακινεί για παράδειγμα από κοινού τα προϊόντα που παράγουν κοινωνικές επιχειρήσεις ή θα έχει συμπληρωματική παραγωγή προϊόντων ή ενέργειας από ΑΠΕ κα. Πιο κάτω βέβαια αναφέρεται στην δυνατότητα δημιουργίας συμπράξεων, αστικών συνεταιρισμών κα. Χρειάζεται περαιτέρω αποσαφήνιση για το τι ισχύει και τι όχι μια στο άρθρο 26, παρ 4 αναφέρεται ότι «Οι Φορείς Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας δύνανται να συμπράττουν δημιουργώντας κοινοπραξίες, αστικούς συνεταιρισμούς, καθώς και ευρωπαϊκούς συνεταιρισμούς ή ευρωπαϊκούς ομίλους. Σε περίπτωση δημιουργίας δικτύου οικονομικής συνεργασίας, αυτό οφείλει να έχει διακριτή νομική προσωπικότητα».

Άρθρο 26

Στα υποστηρικτικά μέτρα για τους Φορείς Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας, αναφέρεται ότι «οι Φορείς Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας μετέχουν σε υποστηρικτικά μέτρα για την Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία, εφόσον είναι καταχωρισμένοι ως τέτοιοι στο Μητρώο, έχουν πρόσβαση στη χρηματοδότηση από το Ταμείο Κοινωνικής Οικονομίας, το Εθνικό Ταμείο Επιχειρηματικότητας και Ανάπτυξης, σύμφωνα με την περίπτωση γ’ της παραγράφου 1 του άρθρου 4 του άρθρου δεύτερου του Κεφαλαίου Α΄ του ν. 3912/2011 (Α’ 23 17), όπως ισχύει, και δύνανται να υπάγονται στις διατάξεις του ν. 3908/2011 (Α’ 8), όπως ισχύουν, και απολαμβάνουν των Υποστηρικτικών Μέτρων του παρόντος άρθρου. 3. Οι Φορείς Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας που ασκούν επιχειρηματική δραστηριότητα μπορούν να εντάσσονται σε προγράμματα στήριξης της επιχειρηματικότητας και σε προγράμματα του Οργανισμού Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού (Ο.Α.Ε.Δ.) για τη στήριξη της εργασίας».

Οι διατυπώσεις αυτές όμως δημιουργούν την εικόνα υιοθέτησης μέτρων αποκλεισμού και διακρίσεων σε βάρος των κοινωνικών επιχειρήσεων, μια και δίνεται η εντύπωση ότι να εξαιρούνται από όλα τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά, εθνικά και περιφερειακά προγράμματα που δεν αναφέρονται αναλυτικά. Αν πράγματι ο νομοθέτης επιλέγει κάτι τέτοιο, θα ήταν μια πράξη που αντιβαίνει και στην ευρωπαϊκή νομοθεσία αλλά και στους Κανονισμούς των Ευρωπαϊκών και Διαρθρωτικών Ταμείων. Επομένως, για να μην δημιουργηθούν σοβαρά προβλήματα ερμηνείας στο μέλλον, θα πρέπει να υπάρξει σαφής διατύπωση ότι «μπορούν να συμμετέχουν σε οποιοδήποτε πρόγραμμα στο οποίο μπορούν να είναι δικαιούχοι άλλες μορφές επιχειρήσεων ή κοινωνικοί φορείς, μια και συνδυάζουν την επιχειρηματική δραστηριότητα με τους κοινωνικούς σκοπούς και την βιωσιμότητα (αειφορία)».

Άρθρο 27

Στο άρθρο αυτό αναφέρεται η δημιουργία «με κοινή απόφαση των Υπουργών Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού συστήνεται ν.π.δ.δ. με την επωνυμία «Ταμείο Κοινωνικής Οικονομίας». Το Ταμείο τελεί υπό την εποπτεία του Υπουργείου Εργασίας Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και εδρεύει στην Αθήνα. Σκοπός του Ταμείου είναι η χρηματοδότηση προγραμμάτων και δράσεων για την ενίσχυση των Φορέων Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας, όπως αυτοί ορίζονται στο παρόντα νόμο. Οι πόροι του Ταμείου προέρχονται από τον προϋπολογισμό Δημοσίων Επενδύσεων (εθνικό ή/και συγχρηματοδοτούμενο σκέλος), καθώς και από άλλες πηγές χρηματοδότησης».

Δεν διευκρινίζεται, όμως, το πώς θα λειτουργεί αυτό το ταμείο, το πώς θα αποφευχθεί μια πελατειακή λειτουργία του, το πώς θα υπάρχει διαφάνεια και ισότιμη πρόσβαση, στοιχεία κρίσιμα για την αποφυγή τόσο του «ιδρυματισμού» όσο και σχέσεων εξάρτησης των κοινωνικών επιχειρήσεων από το κράτος.

Επίσης, δεν αποσαφηνίζεται αν το Ταμείο θα λειτουργεί επιπρόσθετα ως προς άλλες πηγές χρηματοδότησης ή αν το ΝΠΔΔ θα διαχειρίζεται αποκλειστικά όλες τις πηγές χρηματοδότησης που θα αφορούν κοινωνικές επιχειρήσεις. Είναι, θεωρούμε, απαραίτητο να αποφευχθεί η συγκέντρωση όλων των εν δυνάμει προγραμμάτων στα οποία θα μπορούσαν να είναι δικαιούχοι οι κοινωνικές επιχειρήσεις σε ένα και μόνο ΝΠΔΔ.

Άρθρο 29

Το άρθρο αυτό προβλέπει μια μη λειτουργική «Εθνική Επιτροπή για την Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία» που συστήνεται  στο Υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Ορίζεται ότι η «Επιτροπή συγκροτείται με απόφαση του Υπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και αποτελείται από τον Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, ως Πρόεδρο, τον αρμόδιο για θέματα συντονισμού, σχεδιασμού και παρακολούθησης της Κοινωνικής Οικονομίας Αναπληρωτή Υπουργό, ο οποίος μπορεί και να αναπληρώνει τον Υπουργό, τους Γενικούς Γραμματείς των Υπουργείων Οικονομικών, Οικονομίας Ανάπτυξης και Τουρισμού, Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Υγείας, Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, τους Γενικούς Γραμματείς Ισότητας και της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας της Ελλάδος (Ε.Σ.Υ.Ε.), τον Διοικητή του ΟΑΕΔ, από έναν εκπρόσωπο της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδος (Κ.Ε.Δ.Ε.) και της Ένωσης Περιφερειών Ελλάδος (Εν.Π.Ε.), έναν εκπρόσωπο της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία (Ε.Σ.Α.Ε.Α.), έναν εκπρόσωπο της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδος (Γ.Σ.Ε.Ε.), τον εκάστοτε Πρόεδρο της Συνόδου Πρυτάνεων, ένα μέλος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Κοινωνικών Συνεταιρισμών Περιορισμένης Ευθύνης (Π.Ο.ΚΟΙ.Σ.Π.Ε.) και από ένα εκπρόσωπο κάθε Ένωσης Φορέων  Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας. Στην Εθνική Επιτροπή μπορεί να συμμετέχουν, αναλόγως του θέματος και εφόσον κρίνεται από την Επιτροπή αναγκαίο, και εκπρόσωποι άλλων κατά περίπτωση Υπουργείων ή εκπρόσωποι άλλων φορέων του δημόσιου ή ιδιωτικού τομέα ή επιστημονικών ιδρυμάτων και οργανισμών, εκπρόσωποι συνδέσμων ή ενώσεων ή επιμελητηρίων που ορίζονται με απόφαση του οικείου Συνδέσμου ή Επιμελητηρίου, καθώς και εκπρόσωποι οργανώσεων συλλόγων καταναλωτών»

Με βάση την εμπειρία από ανάλογες «Επιτροπές», αυτές όταν συγκαλούνται έχουν περισσότερο χαρακτήρα δημοσίων σχέσεων και όχι φόρουμ συζήτησης. Εξάλλου είναι σχεδόν απίθανο να μπορέσουν να συγκεντρωθούν όλοι όσοι αναφέρονται αναλυτικά έστω και για μία φορά, πέρα από μία πανηγυρική συνεδρίαση. Η λειτουργία τέτοιων δυσκίνητων Επιτροπών θα πρέπει να αποφεύγεται και, αντιθέτως, να επιδιώκεται η προώθηση συμμετοχικών εργαστηρίων και μοντέλων συμμετοχικής διαβούλευσης με ουσιαστική συμμετοχή μελών των κοινωνικών επιχειρήσεων, όπου αναλόγως με τα θέματα καλούνται και εκπρόσωποι της διοίκησης, επιστημονικών και κοινωνικών φορέων, που είναι σε θέση να συμμετάσχουν σε μια αλληλεπίδραση απόψεων και ανταλλαγή εμπειριών ή επίλυση προβλημάτων. Ουσιαστικός πρέπει να είναι ο ρόλος θεσμών υποστήριξης, εκπαίδευσης και συμβουλευτής που ιδρύουν οι ίδιες οι κοινωνικές επιχειρήσεις μέσα από την εθελοντική συνεργασία μεταξύ τους αλλά και σχετικούς φορείς.

Άρθρο 32

Με το άρθρο αυτό προστίθενται κι άλλες υποχρεώσεις για τις κοινωνικές επιχειρήσεις αλλά και νέα κόστη, όπως για παράδειγμα το «Γραμμάτιο Ενιαίου Κόστους Σύστασης Εταιρίας» που για τις κοινωνικές συνεταιριστικές επιχειρήσεις και τους συνεταιρισμούς εργαζομένων «περιλαμβάνει μόνον το τέλος καταχώρισης».

Άρθρο 33

Παρά το γεγονός ότι οι υπάρχουσες ΚΟΙΝΣΕΠ έχουν καταγραφεί στο Μητρώο, με το άρθρο αυτό προστίθεται ένα σύνολο νέων υποχρεώσεων και για τις ήδη υπάρχουσες, μεταξύ άλλων, η «με απόφαση των Υπουργών Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού και Εργασίας Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (α) η έναρξη απογραφής των λειτουργούντων Φορέων Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας στο Γ.Ε.ΜΗ., η λήξη της προθεσμίας απογραφής, τα νομιμοποιητικά́ και συνοδευτικά́ έγγραφα και δικαιολογητικά́, η διαδικασία διαγραφής αυτών που είτε δεν λειτουργούν, είτε δεν απογράφηκαν, β) η ημερομηνία έναρξης υποβολής των καταχωρίσεων στα Γ.Ε.ΜΗ., και γ) κάθε άλλη σχετική́ λεπτομέρεια»

Ολοκληρώθηκε το 2ο εργαστήριο «Η ενεργειακή φτώχεια στην Ελλάδα και η συμβολή της πράσινης κοινωνικής καινοτομίας στην αντιμετώπιση της»

By | Δράσεις | No Comments

2ο ΕΡΓΑΣΤΗΡΙO ΜΕ ΘΕΜΑ:
«Η ενεργειακή φτώχεια στην Ελλάδα και η συμβολή της πράσινης κοινωνικής καινοτομίας στην αντιμετώπιση της»

Η ενεργειακή φτώχεια αποτελεί σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες με πολλαπλές επιπτώσεις τόσο στην υγεία όσο και στην γενικότερη ένδεια, και πλήττει περισσότερους από 100.000.000 Ευρωπαίους πολίτες. Το 10% των πολιτών της ΕΕ, είχε καθυστερήσεις στην πληρωμή των λογαριασμών κοινής ωφελείας το 2015 (37% στα κράτη μέλη που πλήττονται περισσότερο). Tο 12 % των πολιτών της ΕΕ δεν ήταν σε θέση να έχουν επαρκή θέρμανση στα σπίτια τους το 2014 (60 % στα κράτη μέλη που πλήττονται περισσότερο), ενώ το 16% του πληθυσμού της ΕΕ κατοικούσε το 2014, σύμφωνα με τις στατιστικές SILC, σε σπίτια με στέγες που έσταζαν και είχαν υγρούς τοίχους (33% στα κράτη μέλη που πλήττονται περισσότερο).

Την Τετάρτη 29 Ιουνίου 2016 ολοκληρώθηκε το 2ο εργαστήριο το οποίο πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της συγγραφής του κειμένου πολιτικής (policy paper) με θέμα: «Ενεργειακή φτώχεια στην Ελλάδα και η συμβολή της πράσινης κοινωνικής καινοτομίας στην αντιμετώπιση της». Βασικός στόχος του εργαστηρίου ήταν η ανταλλαγή απόψεων και ιδεών για την αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας.

Η πρωτοβουλία αυτή είναι αποτέλεσμα συνεργασίας του Ιδρύματος Χάινριχ Μπελ Ελλάδας, της ΚοινΣΕπ «Άνεμος Ανανέωσης» και του Ινστιτούτου Κτιρίων Μηδενικής Ενεργειακής Κατανάλωσης, που δραστηριοποιούνται στους τομείς της οικολογίας, της κτιριακής εξοικονόμησης ενέργειας αλλά και της βιώσιμης ανάπτυξης, ενώ τόσο το πρώτο, όσο και το δεύτερο εργαστήριο πραγματοποιήθηκαν σε συνεργασία με το Γραφείο Αστικής Ανθεκτικότητας και Βιωσιμότητας του Δήμου Αθηναίων.

Στο πρώτο μέρος του εργαστηρίου συζητήθηκαν τα διαθέσιμα εθνικά και ευρωπαϊκά προγράμματα αλλά και καινοτόμα χρηματοοικονομικά εργαλεία που θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας υπό το πρίσμα της κοινωνικής και πράσινης καινοτομίας. Την πρόκληση αποδέχτηκε σημαντικός αριθμών ειδικών και επιστημόνων – από την Ελλάδα και το εξωτερικό – που ασχολούνται με το θέμα αυτό. Συγκριμένα στο πρώτο μέρος παρουσίασαν οι:

Ada Ámon – E3G
H ενεργειακή απόδοση ως υποδομή και ο ρόλος της στην άμβλυνση της ενεργειακής φτώχειας Παρουσίαση

Adrian Joyce – Director of the Renovate Europe Campaign
Ενεργειακή Φτώχεια – η οπτική των Βρυξελλών

Μιχάλης Γουδής – Housing Europe
Ζεστά σπίτια για όλους – Πώς να αντιμετωπίσουμε την πρόκληση της γενιάς μας Παρουσίαση

Dr George Koutitas (CEO) – Gridmates Inc
Ο έξυπνος τρόπος να δίνεις ενέργεια

Δρ. Kώστας Κωνσταντίνου – Ανατολική Α.Ε.
Εταιρείες ενεργειακών υπηρεσιών στην Ελλάδα Παρουσίαση

Αλέξης Παναγιωτόπουλος – Υπουργείο Οικονομίας, Ανάπτυξης & Τουρισμού
Πηγές χρηματοδότησης στο πλαίσιο της προγραμματικής περιόδου 2014-2020

Νίκος Γκόνης – Gesellschaft für Internationale Zusammenarbeit (GIZ)
Καινοτόμα χρηματοδοτικά εργαλεία και επιτυχημένα παραδείγματα αξιοποίησής τους Παρουσίαση

Δρ. Ευάγγελος Μαρινάκης – Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
Ενίσχυση της Ενεργειακής Αποδοτικότητας στα Κτίρια: Ανάγκες και Προτεραιότητες για Καινοτόμα Επενδυτικά Εργαλεία

Εύη Τζανακάκη – Κέντρο Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας
Οι τοπικές αρχές ως καταλύτης στην αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας

Κωνσταντίνος Λιβέρης – Σύλλογος υπαλλήλων ΟΕΚ
Αξιοποίηση εργατικών κατοικιών στην Ελλάδα

Στο δεύτερο μέρος του εργαστηρίου παρουσιάστηκε το προσχέδιο του Policy Paper και ακολούθησε ανοιχτή συζήτηση με την συμμετοχή εκπροσώπων από Πανεπιστήμια και Δήμους καθώς και ερευνητές, φοιτητές αλλά και πολίτες.
Έμφαση δόθηκε στη συμβολή της πράσινης και κοινωνικής καινοτομίας στην αντιμετώπιση του φαινομένου και κατατέθηκαν προτάσεις και παρατηρήσεις επί του προσχεδίου.

Τον συντονισμό της συζήτησης είχαν οι: Νίκος Χρυσόγελος, πρόεδρος της ΚΟΙΝΣΕΠ Άνεμος Ανανέωσης, Alice Κοροβέση και Ελευθερία Τουλουπάκη από το Ινστιτούτο Κτιρίων Μηδενικής Ενεργειακής Κατανάλωσης, Όλγα Δρόσου και Κυριακή Μεταξά από το Ίδρυμα Χάινριχ Μπελ Ελλάδας

2o workshop_bWatch Full Movie Online Streaming Online and Download

Δίνοντας σημασία στη λεπτομέρεια: Η Ενεργειακή Απόδοση ως υποδομή

By | Βιβλιοθήκη, Δράσεις, ΝΕΑ-ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ | No Comments

Δίνοντας σημασία στη λεπτομέρεια: Η Ενεργειακή Απόδοση ως υποδομή*
Από τους Ada Ámon και Bryn Kewley

*Την μετάφραση του κειμένου στα ελληνικά από το πρωτότυπο «Sweat the small stuff: Energy efficiency as infrastructure επιμελήθηκε η Ελευθερία Τουλουπάκη, Αρχιτέκτων Μηχανικός Α.Π.Θ., M.Sc. Υποψήφια Διδάκτωρ,
Επιστημονικός Συνεργάτης του Ινστιτούτου Κτιρίων Μηδενικής Ενεργειακής Κατανάλωσης – INZEB.OGR

Κατά τα επόμενα 15 χρόνια 90 τρις δολάρια θα επενδυθούν σε παγκόσμιο επίπεδο στον τομέα των υποδομών. Οι επιλογές, που γίνονται τώρα από τις κυβερνήσεις, θα καθορίσουν την ικανότητά μας να έχουμε μια σταθερή, ανθεκτική και ευημερούσα παγκόσμια οικονομία σε έναν κόσμο που επηρεάζεται από την κλιματική αλλαγή. Η ενεργειακή απόδοση θα πρέπει να συνεκτιμηθεί στον παγκόσμιο προγραμματισμό των υποδομών, αν θέλουμε να μειώσουμε τις εκπομπές αερίων, να βελτιώσουμε τη κοινωνική πρόνοια και να αποφύγουμε την απαξίωση των περιουσιακών στοιχείων.

Με πρόσφατη δήλωση τους, 36 ΜΚΟ, εταιρικά σχήματα και think-tanks από 18 χώρες, ζήτησαν από τους ηγέτες του G20 να δώσουν στην ενεργειακή απόδοση επενδυτική προτεραιότητα θεωρώντας αυτήν ως υποδομή. Αυτό υποστηρίζεται έντονα από τους Frontier Economics, των οποίων μία πρόσφατη μελέτη απέδειξε πως η ενεργειακή απόδοση θα μπορούσε να συγκριθεί άνετα με άλλες κατηγορίες υποδομών.

Οι κλασικές επενδύσεις σε υποδομές (π.χ. δρόμους, σιδηροδρομικές γραμμές, αγωγούς, δίκτυα) αποδεδειγμένα κινούν την οικονομία, αυξάνουν το ΑΕΠ, και διεκδικούν ένα σημαντικό μέρος των περισσότερων εθνικών προϋπολογισμών και κεφαλαιουχικών δαπανών. Σε ένα κόσμο, όμως, που έχει αγγίξει 1⁰ C υπερθέρμανσης του πλανήτη, η παράβλεψη της ενεργειακής απόδοσης αποτελεί μια χαμένη οικονομική ευκαιρία.

Οι αποδοτικές επενδύσεις μεγάλης κλίμακας θα μπορούσαν να είναι οδηγός ανάπτυξης και να έχουν θετική επίδραση στην απασχόληση, στην ενεργειακή ασφάλεια αλλά και στη μείωση των δαπανών για υγειονομική περίθαλψη. Το ΙΕΑ προτείνει στα επόμενα 25 χρόνια η ενεργειακή απόδοση να απορροφά περισσότερο από το ήμισυ του προϋπολογισμού που σχετίζεται με την ενέργεια προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος της παγκόσμιας αύξησης της θερμοκρασίας. Μια 8-πλάσια αύξηση στη χρηματοδότηση έργων ενεργειακής αποδοτικότητας σε όλο τον κόσμο, ως μέρος της παγκόσμιας οικονομικής αναδιάταξης, μπορεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για μία νέα περίοδο που θα είναι απαλλαγμένη από τον άνθρακα. Άρα, τι είναι αυτό που εμποδίζει την κλιμάκωση των επενδύσεων της ενεργειακής απόδοση σε αυτές τις χώρες;

Μιλήσαμε σε ειδικούς, σε συμβούλους πολιτικής και σε ομάδες λήψης αποφάσεων που βρίσκονται σε κάποιες από τις G20 χώρες για να ανακαλύψουμε που είναι τα εμπόδια. Τα καλά νέα είναι πως οι πολιτικοί είναι, από ρητορικής άποψης, υπέρ της ενεργειακής αποδοτικότητας. Σε πολλές από αυτές τις χώρες, υπάρχουν νέες νομοθεσίες σχετικά με την ενεργειακή αποδοτικότητα και την μετάβαση προς αυτήν. Την τελευταία δεκαετία, αναπτυσσόμενες οικονομίες όπως η Κίνα και η Ινδία, αντιμετωπίζουν την ενεργειακή αποδοτικότητα ως μια σημαντική πηγή για το μελλοντικό ενεργειακό μείγμα και ήδη έχουν αρχίσει να αυξάνουν τις κρατικές επενδύσεις για να αξιοποιήσουν αυτήν την ευκαιρία. Οι χώρες, που αναγνωρίζουν τα απόβλητα ως πρόβλημα, αυξάνονται και έχουν ήδη αρχίσει να ορίζουν στόχους για να βελτιώσουν την ενεργειακή παραγωγικότητα.

Παρόλα αυτά, συζητώντας με ειδικούς σε παγκόσμιο επίπεδο, είναι εμφανές ότι ο δρόμος για την αντιμετώπιση του προβλήματος είναι μεγάλος, είτε σε επίπεδο ορισμού στόχων, είτε λόγω έλλειψης των απαραίτητων χρηματοδοτήσεων. Έχουμε ακούσει για ένα σημαντικό αριθμό κρατών που μάχονται τον ίδιο τους τον εαυτό. Οι χώρες αυτές συχνά έχουν μείγματα άστοχων ενεργειακών επιδοτήσεων, μικρά σχήματα υποστήριξης της ενεργειακής απόδοσης, όπως και θέματα διακυβέρνησης, καθώς οι ίδιες διαδικασίες μπορεί να εμπίπτουν στην αρμοδιότητα πολλών υπηρεσιών. Ακόμα και όταν εργάζονται για την αντιμετώπιση της ενεργειακής και της κλιματικής αλλαγής, η εστίαση στη μία πλευρά του συνδυασμού προσφοράς και ζήτησης, οδηγεί σε έλλειψη ισορροπίας των επενδύσεων μεταξύ των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, των πηγών θέρμανσης και της ενεργειακής απόδοσης.

Η ενεργειακή αποδοτικότητα είναι σαφώς ένα θύμα της ανεπάρκειας της αγοράς και απαιτεί δαπάνη κεφαλαίων από τις κυβερνήσεις για να αποφευχθεί η μείωση των επενδύσεων. Οι καταναλωτές και οι επιχειρήσεις – σύμφωνα με την ορολογία της οικονομίας- έχουν υψηλότερο ποσοστό έκπτωσης από την κοινωνία στο σύνολο της – έτσι ώστε να επιτευχθεί το βέλτιστο επίπεδο επενδύσεων και να διασφαλιστούν τα οφέλη που οι κοινωνίες επιθυμούν, άρα οι κυβερνήσεις θα πρέπει να παρέμβουν. Στην περίπτωση μόνωσης ενός σπιτιού – παρά τις ελκυστικές αποδόσεις που προκύπτουν – οι περισσότεροι ιδιοκτήτες αποτρέπονται λόγω του αρχικού κόστους. Το κεφάλαιο που θα επενδύσουν, παραμένει «κλειδωμένο» για δεκαετίες. Και τελικά, εκείνοι που δεν έχουν το κεφάλαιο για να επενδύσουν αλλά έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη, συχνά ζουν στις λιγότερο αποδοτικές κατοικίες. Ωστόσο, τόσο οι ίδιοι όσο και η κοινωνία στο σύνολό της, έχουν να κερδίσουν πολλά από αυτές τις επενδύσεις.

Ενώ υπάρχει μια ευρεία συμφωνία, η οποία αντικατοπτρίζεται σε πολιτικές δηλώσεις, ότι δηλαδή τα ουσιαστικά μακροχρόνια οφέλη θα πρέπει να επιτευχθούν μέσω της ενεργειακής αποδοτικότητας, δεν έχουν υπάρξει ακόμη οι επενδύσεις που απαιτούνται για την εξασφάλιση της. Υπάρχουν ισχυρά επιχειρήματα ώστε η ενεργειακή αποδοτικότητα να αποτελέσει προτεραιότητα ως υποδομή, αρκεί να ξεπεραστούν τα εμπόδια και να συνειδητοποιήσει η κοινωνία το δυναμικό της.

Ελπιδοφόρο και παραγωγικό το περιφερειακό Φόρουμ Κοινωνικής Επιχειρηματικότητας στην Κοζάνη

By | Δράσεις, ΝΕΑ-ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ | No Comments

Ελπιδοφόρο αποδείχθηκε και το τρίτο, κατά σειρά μέσα στο 2016, περιφερειακό Φόρουμ Κοινωνικής Επιχειρηματικότητας  που πραγματοποιήθηκε αυτή τη φορά στην Κοζάνη, την Κυριακή 12 Ιουνίου, μέσα από την συνεργασία των φορέων που συμμετέχουν στη πλατφόρμα «Φόρουμ Κοινωνικής Επιχειρηματικότητας«, του Δήμου Κοζάνης και πολλών τοπικών φορέων (Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, Εμπορικό και Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Κοζάνης, Περιφερειακή Ομοσπονδία ΑΜΕΑ Δυτικής Μακεδονίας, ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας και Αναπτυξιακή Δυτικής Μακεδονίας Α.Ε. – ΑΝΚΟ).

forumKozani

Η τρίτη περιφερειακή συνάντηση του Φόρουμ, ακολούθησε μετά από αντίστοιχες στην Καρδίτσα και στην Θεσσαλονίκη, που είχαν ως στόχο την ενίσχυση της κοινωνικής επιχειρηματικότητας μέσω της συνεργασίας και αυτο-οργάνωσης των ίδιων των επιχειρήσεων κοινωνικής επιχειρηματικότητας και των φορέων που εργάζονται για την υποστήριξή τους. Έδωσε την δυνατότητα να συζητηθούν οι ευκαιρίες, οι δυνατότητες και τα εμπόδια που υπάρχουν για την ανάπτυξη, στην Δυτική Μακεδονία και την ευρύτερη περιοχή, κοινωνικών επιχειρήσεων ανεξαρτήτως μορφής (αγροτικοί και αστικοί συνεταιρισμοί, Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις, γυναικείοι συνεταιρισμοί κα).

Ενδιαφέρουσες ήταν οι εισηγήσεις στο πλαίσιο της ημερίδας, πολύ ουσιαστικές και ελπιδοφόρες όμως και οι συζητήσεις και οι προτάσεις στο πλαίσιο των 3 εργαστηρίων με θέμα τις ευκαιρίες και τις προκλήσεις για την ανάπτυξη κοινωνικών επιχειρήσεων ιδιαίτερα στους τομείς: της πρωτογενούς παραγωγής, της ενέργειας και των κοινωνικών υποδομών και υπηρεσιών, στην περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας.

Πολύ ενδιαφέρουσα, χρήσιμη και σε βάθος ανταλλαγή απόψεων ήταν και η συνάντηση προετοιμασίας και γνωριμίας (γύρω από τραπέζι με νόστιμο φαγητό!) που είχαμε το Σάββατο 11 Ιουνίου. Συμμετείχαν περίπου 15 άτομα, εκπρόσωποι φορέων της περιοχής που ενδιαφέρονται ή συμμετέχουν ενεργά σε διάφορα σχήματα κοινωνικής επιχειρηματικότητας αλλά και στελέχη του Δήμου Κοζάνης και της ΑΝΚΟ.

33027bc0-052c-4d1e-8f9d-a0697b968082  fe5d31e0-b73e-4629-9ce6-5ca7132e2389a69250f6-4006-4cb1-aea5-0f7d690ec681893c6574-f4cb-4a0e-974f-746ca692332c

Οι συμμετέχοντες στα 3 εργαστήρια κατέληξαν σε προτάσεις και συμπεράσματα για το πώς μπορούν να κινηθούν και να ενισχύσουν τις προσπάθειες κοινωνικής επιχειρηματικότητας σε τοπικό επίπεδο. Μαθαίνοντας ο ένας από το άλλο είναι μια διαδικασία που παράγει αποτελέσματα, όπως το διαπιστώσαμε άλλη μια φορά. Σημαντική, λοιπόν, ήταν η αλληλο-γνωριμία κι ανταλλαγή εμπειριών μεταξύ των συμμετεχόντων φορέων κοινωνικής επιχειρηματικότητας από την Κοζάνη και άλλες περιοχές (Θεσσαλονίκη, Αθήνα, Καρδίτσα κα), Σημαντική ήταν και η συμβολή στην ενημέρωση  του Jan Olsson, συμπροέδρου του Ευρωπαϊκού Δικτύου Πόλεων και Περιφερειών για την Κοινωνική Οικονομία.

Ο ΑΝΕΜΟΣ ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ συμμετείχε ενεργά στην διοργάνωση του περιφερειακού Φόρουμ, στην παρουσίαση του Κώδικα Δεοντολογίας Κοινωνικών Επιχειρήσεων όσο και στις συζητήσεις που έγιναν καθώς και στο εργαστήριο για τις ευκαιρίες και τις προκλήσεις που υπάρχουν για την «ανάπτυξη κοινωνικών επιχειρήσεων στους τομείς των κοινωνικών υπηρεσιών και των κοινωνικών υποδομών». Η δημιουργική συζήτηση ανέδειξε τις δυνατότητες που υπάρχουν αλλά και τα εμπόδια και προβλήματα που πρέπει να ξεπεραστούν.

Στο περιφερειακό φόρουμ αναδείχθηκαν τόσο τα προβλήματα και εμπόδια που υπάρχουν για την ανάπτυξη της κοινωνικής επιχειρηματικότητας όσο και οι δυνατότητες και ευκαιρίες. Πολύ ενδιαφέρουσα δυναμική έχουν, όπως διαπιστώσαμε:

  • Η Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση «Κρατήρας», την οποία αποτελούν μια ομάδα νέων αρχαιολόγων, μουσειολόγων και ξεναγών. Δραστηριοποιείται κυρίως στη Δυτική Μακεδονία με έδρα την πόλη της Κοζάνης και με βασικό στόχο την προώθηση του πολιτισμού μέσω δράσεων, ερευνών και μελετών.
  • Μια πρωτοβουλία μαμάδων για την δημιουργία χώρου συνάντησής τους και των παιδιών τους, οργάνωσης συζητήσεων και ανταλλαγής εμπειριών.
  • Οι προσπάθειες των συλλόγων και της Περιφερειακής Ομοσπονδίας ΑΜΕΑ Δυτ. Μακεδονίας
  • Ο ΑΣΕΠΟΠ Βελβεντού Velvita ένας υγιής αγροτικός συνεταιρισμός με κύριο προϊόν το ροδάκινο, που αποτελεί σημαντικό μοχλό οικονομικής ανάπτυξης για την περιοχή του Βελβεντού Κοζάνης, αλλά και για την ελληνική οικονομία. Αριθμεί περίπου 400 παραγωγούς ενεργά μέλη που καλλιεργούν σήμερα περίπου 6.500 στρέμματα. Ο συνολικός όγκος εξαγωγών ξεπερνάει τα 3.250.000 κιλά. Το ποσοστό εξαγωγών αγγίζει το 40% των συνολικών πωλήσεων.
  • Συνεταιρισμός Αρωματικών φυτών Βοϊου Κοζάνης που ασχολείται από το 2009 με την προώθηση της καλλιέργειας αρωματικών και φαρμακευτικών φυτών στο Ν. Κοζάνης. Προϊόντα του συνεταιρισμού μέχρι στιγμής είναι αιθέρια έλαια ρόδων, λεβάντας, ρίγανης και κέδρου, ροδόνερο, λεβαντόνερο, ριγανόνερο, εκχυλίσματα ρόδων και καλέντουλας, τσάι του βουνού και τσάι τριαντάφυλλο, γλυκό του κουταλιού τριαντάφυλλο κ.α. Ο συνεταιρισμός έχει 60 μέλη και οι καλλιεργούμενες εκτάσεις των μελών ξεπερνούν τα 500 στρέμματα, τα περισσότερα στην περιοχή του Βοίου Κοζάνης. Η καλλιέργεια των ρόδων επεκτείνεται πλέον και στους 4 νομούς της Δυτικής Μακεδονίας σε περισσότερα από 150 στρέμματα, η λεβάντα σε 100 στρέμματα και η ρίγανη σε 30 στρέμματα. Στόχος του συνεταιρισμού είναι η επέκταση της καλλιέργειας των ρόδων στα 1.000 στρέμματα αλλά και των άλλων αρωματικών και φαρμακευτικών φυτών σε έκταση τουλάχιστον 5.000 στρεμμάτων σε επιλεγμένες περιοχές σ’ ολόκληρη τη Δυτική Μακεδονία.

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΦΟΡΟΥΜ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Χαιρετισμούς απεύθυναν ο υφυπουργός Δημοσίων Επενδύσεων και ΕΣΠΑ Αλέξανδρος Χαρίτσης, ο περιφερειάρχης Δυτ Μακεδονίας Θεόδωρος Καρυπίδης, ο Δήμαρχος Κοζάνης Λευτέρης Ιωαννίδης, ο Πρόεδρος Εμπορικού τμήματος ΕΒΕ Κοζάνης Στούκης Παναγιώτης, ο πρόεδρος του ΤΕΙ Δυτ. Μακεδονίας Δρ. Ασημόπουλος Νικόλαος, ο Γενικός Διευθυντής της ΑΝΚΟ, Γιώργος Αμανατίδης.

Η Πόπη Σουρμαΐδου, Κέντρο Εργάνη, αναφέρθηκε στην σημασία της εκπαίδευσης των μελών μιας Κοινωνικής επιχείρησης στη φάση της δημιουργίας και της ανάπτυξης».

Ο Μπέλλης Βασίλης, Γενικός Διευθυντής Αναπτυξιακής Καρδίτσας Α.Ε. – ΑΝΚΑ παρουσίασε το «Οικοσύστημα κοινωνικής επιχειρηματικότητας στην Καρδίτσα και την Συμβουλευτική Υποστήριξη και φιλοξενία των Κοινωνικών Επιχειρήσεων στα πρώτα στάδια.

Για τα «Περιφερειακά οικοσυστήματα υποστήριξης πρωτοβουλιών και επιχειρήσεων κοινωνικής οικονομίας», μίλησε ο Αναστάσιος Σιδηρόπουλος, Διευθυντής Προγραμμάτων Αναπτυξιακής Δυτικής Μακεδονίας Α.Ε. ΑΝΚΟ.

«Χρηματοπιστωτικά εργαλεία: Πρόγραμμα εγγυήσεων και μικροπιστώσεων, παροχής δανείων για επιχειρήσεις κοινωνικής οικονομίας μέσω της συνεργασίας με το Ευρωπαϊκό Ταμείο Επενδύσεων»   ήταν το θέμα που ανέλυσε (μέσω σκαιπ) ο Παναγιώτης Τουρναβίτης, Γενικός Διευθυντής Συνεταιριστικής Τράπεζας Καρδίτσας.

Ο Jan Olsson, εκπρόσωπος REVES – Ευρωπαϊκό δίκτυο πόλεων και περιφερειών για την κοινωνική οικονομία ανέλυσε τον ρόλο της αυτοδιοίκησης στην υποστήριξη της κοινωνικής επιχειρηματικότητας και τι προσφέρει το REVES.

Ο Νίκος Χρυσόγελος, ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ. «Άνεμος Ανανέωσης»  παρουσίασε την πλατφόρμα συνεργασίας Φόρουμ Κοινωνικής Επιχειρηματικότητας και τις δυνατότητες συνεργασίας και ανάπτυξης στη βάση αξιών, αρχών και κανόνων κι ανέπτυξε σύντομα τον Κώδικα Δεοντολογίας Κοινωνικών Επιχειρήσεων.

Στην ημερίδα παρουσίασαν τις δραστηριότητές τους οι τοπικοί φορείς:

– ΑΣΕΠΟΠ Βελβεντού –Velvita

– Αναγκαστικός Συνεταιρισμός Κροκοπαραγωγών Κοζάνης

– Συνεταιρισμός Αρωματικών φυτών Βοϊου Κοζάνης

– ΚΟΙΝΣΕΠ «Κρατήρας»

b0ff8a5e-46e1-4b0a-8bed-1821ca8432b6 024f6b67-aa30-4693-93b6-da90b282bf32 9953d26f-e24a-4f37-9e35-11a87de3c585

Εργαστήριο Κοινωνικά θέματα                      Εργαστήριο ενέργεια                                       Εργαστήριο πρωτογενής παραγωγή

Στο 2ο Μέρος έγιναν εργαστήρια, όπου συμμετείχαν περίπου 50 άτομα:
Εργαστήριο 1: «Κοινωνική Επιχειρηματικότητα στον πρωτογενή τομέα και στα δίκτυα μεταποίησης και διακίνησης προϊόντων», με συντονιστές τον Γιάννη Αποστολίδη, Οικονομολόγο και τον Δημήτρης Μάλκα, Αγροτικός Συνεταιρισμός Οσπρίων Καρδίτσας

Εργαστήριο 2: «Κοινωνική Επιχειρηματικότητα στον τομέα της ενέργειας. Παραγωγή ΑΠΕ, εξοικονόμηση, αποδοτικότητα», με συντονιστή τον
Μπέλλη Βασίλη, Αναπτυξιακή Καρδίτσας Α.Ε. – ΑΝΚΑ

Εργαστήριο 3: «Κοινωνική Επιχειρηματικότητα στους κοινωνικούς τομείς (υγεία, φροντίδα, εκπαίδευση κ.α.)», με συντονιστές τον Κούτσιανο Βασίλη, Περιφερειακή Ομοσπονδία ΑμεΑ, τον Νίκο Χρυσόγελο, ΚοινΣΕπ Άνεμος Ανανέωσης και την Ελένη Παπαθεοδοσίου, πρόεδρο Δικτύου ΚοινΣΕπ Κ. Μακεδονίας.

Η ημερίδα έκλεισε με την παρουσίαση των αποτελεσμάτων και προτάσεων των εργαστηρίων, με τον συντονισμό του Λευτέρη Ιωαννίδη, Δήμαρχου Κοζάνης.

2ο Εργαστήριο: «Η ενεργειακή φτώχεια στην Ελλάδα και η συμβολή της πράσινης κοινωνικής καινοτομίας στην αντιμετώπιση της»

By | Δράσεις | No Comments

Το Ίδρυμα Χάινριχ Μπελ Ελλάδας, η ΚοινΣΕπ «Άνεμος Ανανέωσης» και το Ινστιτούτο Κτιρίων Μηδενικής Ενεργειακής Κατανάλωσης, που δραστηριοποιούνται στους τομείς της οικολογίας, της κτιριακής εξοικονόμησης ενέργειας και της βιώσιμης ανάπτυξης, διοργανώνουν το 2ο εργαστήριο με θέμα: «Η ενεργειακή φτώχεια στην Ελλάδα και η συμβολή της πράσινης κοινωνικής καινοτομίας στην αντιμετώπιση της», την Τετάρτη 29 Ιουνίου 2016, στο Electra Palace Hotel, αίθουσα Αλκυώνη (Ν. Νικοδήμου 19-20, Αθήνα) και ώρα 14:00–20:30.

Το εργαστήριο πραγματοποιείται σε συνέχεια του 1ου εργαστηρίου διαλόγου με θέμα «H ενεργειακή φτώχεια στην Ελλάδα και η συμβολή της πράσινης κοινωνικής οικονομίας» που έλαβε χώρα στις 20 Απριλίου 2016, στην Αθήνα.

Τα δύο εργαστήρια διοργανώθηκαν στο πλαίσιο ενός σχεδίου προτάσεων και πολιτικής που επεξεργάζονται οι τρεις προαναφερόμενοι φορείς με στόχο την δημοσίευση policy paper με θέμα «Η ενεργειακή φτώχεια στην Ελλάδα και η συμβολή της πράσινης κοινωνικής καινοτομίας στην αντιμετώπιση της».

Το 2ο εργαστήριο θα είναι δομημένο σε δύο μέρη:

  • Το πρώτο μέρος θα έχει την μορφή στρογγυλής τράπεζας και θα εστιάσει στα διαθέσιμα χρηματοδοτικά εργαλεία για την αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας.
  • Το δεύτερο μέρος της εκδήλωση θα είναι ανοιχτό προς το κοινό, όπου θα παρουσιαστούν και θα συζητηθούν οι προτάσεις που διαμορφώθηκαν και που θα περιλαμβάνονται στο policy paper για την αντιμετώπιση του μεγάλου αυτού κοινωνικού προβλήματος, προτάσεις που βασίζονται στην υπάρχουσα ευρωπαϊκή εμπειρία, αλλά και στην κοινωνική και πράσινη καινοτομία.

Για πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής: windofrenewal@gmail.com , 2103803959

Κοινές θέσεις φορέων που συμμετείχαν στη διημερίδα Κοινωνική Πολιτική και Κοινωνική Καινοτομία στην Υγεία

By | Δράσεις | One Comment

 

ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ_ΥΓΕΙΑ_15

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΉ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ

Κοινές θέσεις του διημέρου 28-29 Μαΐου

Προτάσεις που προέκυψαν από τα συμπεράσματα της διημερίδας  με θέμα: «Κοινωνική πολιτική και κοινωνική καινοτομία στην υγεία, με έμφαση στα θέματα κατ’ οίκον φροντίδας και νοσηλείας», που συνδιοργάνωσαν ο κοινωνικός συνεταιρισμός «Άνεμος Ανανέωσης», ο Δήμος Αθηναίων, η Περιφερειακή Ένωση Δήμων Αττικής και το Δίκτυο Ελληνικών Πράσινων Πόλεων, στις 28 και 29 Μαΐου 2016, στην Αθήνα.

Η υπογραφή του κειμένου είναι ανοικτή τόσο σε φορείς που συμμετείχαν στο διήμερο όσο και σε όσους άλλους θεωρούν ότι συμφωνούν και εκφράζονται από τις προτάσεις. Εφόσον επιθυμείτε να το συνυπογράψετε στείλτε email  με τα στοιχεία σας στο windofrenewal@gmail.com

Οι συνέργειες μεταξύ φορέων ιδιαίτερα σε τοπικό επίπεδο είναι το κλειδί για την ανάπτυξη της κατ’ οίκον νοσηλείας με δεδομένο ότι δεν είναι εφικτό να αντιμετωπίσει κάποιος φορέας μόνος του όλα τα προβλήματα υγείας των ωφελουμένων πολιτών.

Είναι αναγκαίο να υπάρχει συστηματικός διάλογος, αλλά και να ασκηθεί κοινωνική πίεση για αλλαγές και ρυθμίσεις μέσα από την διαμόρφωση και συνυπογραφή μιας κοινής θέσης φορέων με στόχο να προωθηθεί θεσμικό πλαίσιο που θα θέτει διαδικασίες, κανόνες και πρωτόκολλα που θα καθορίζουν μια σειρά θεμάτων της κατ’ οίκον φροντίδας και νοσηλείας. Παράλληλα, είναι αναγκαία η ενεργοποίηση διατάξεων που ήδη υπάρχουν, όπως είναι η υπάρχουσα Υπουργική Απόφαση για παροχή κατ΄ οίκον φροντίδας σε ψυχικά ασθενείς.

Οι προτάσεις που διαμορφώθηκαν μέσα από το διάλογο και τις συζητήσεις του διημέρου είναι :

  1. Σύνθεση – στελέχωση επιστημονικής ομάδας και δομών
  • Καθορισμός τυπικών προσόντων στελέχωσης, ώστε να λειτουργεί με επάρκεια και νομιμότητα η κάθε δομή που θα προσφέρει κατ’ οίκον νοσηλεία και φροντίδα.
  • Σύνθεση της επιστημονικής ομάδας: απαιτείται να συμμετέχουν τουλάχιστον ένας/μια επιστημονικά υπεύθυνος/νη γιατρός, νοσηλευτές/τριες και επισκέπτης/τριες υγείας.
  • Συνεργαζόμενοι επαγγελματίες μπορούν να αξιοποιούνται είτε μεμονωμένα είτε μέσω συνεργασίας φορέων και αφορούν σε ένα ευρύ φάσμα, όπως κοινωνικοί λειτουργοί, φυσιοθεραπευτές, μαίες, ψυχολόγοι κ.α., χωρίς να ανήκουν υποχρεωτικά στον βασικό πυρήνα της δομής. Παρόλα αυτά, μια ολοκληρωμένη (ολιστική) προσέγγιση της κατ’ οίκον φροντίδας και νοσηλείας μπορεί να καλύψει ολόκληρο το φάσμα των αναγκών, συμπεριλαμβανομένων των κοινωνικών αναγκών, που υπάρχουν και που συχνά δεν άπτονται αποκλειστικά της νοσηλείας.
  1. Ποιότητα υπηρεσιών – αξιολόγηση
  • Βασικό στοιχείο ποιότητας αποτελεί η αξιολόγηση, μετά την ολοκλήρωση της προσφερόμενης υπηρεσίας στην κατ’ οίκον νοσηλεία, από τον ωφελούμενο πολίτη, την οικογένειά του και τους επαγγελματίες που υπηρετούν στις δομές. Η εν λόγω διαδικασία αξιολόγησης της ποιότητας των παρεχομένων υπηρεσιών, των διαδικασιών και της ικανοποίησης των πολιτών προτείνεται να γίνεται πέρα από εσωτερικές διαδικασίες του φορέα (π.χ. αξιοποίηση στατιστικών δεδομένων, πιστοποίηση ποιότητας κλπ) και από εξωτερικούς φορείς όπως ακαδημαϊκά ιδρύματα, ειδικά πιστοποιημένους φορείς και εταιρείες καθώς και από τα αρμόδια Υπουργεία.
  • Υποχρέωση καταγραφής διαδικασιών και υπηρεσιών και αξιολόγησης με τρόπο που θα δίνει ουσιαστικές πληροφορίες προς ευρύτερη αξιοποίηση.
  • Είναι ανάγκη να υπάρχουν ιατρικά και νοσηλευτικά πρωτόκολλα για πράξεις και διαδικασίες στην παροχή κατ’ οίκον νοσηλείας και φροντίδας, που εκτός από την θεραπευτική τους διάσταση να επεκτείνονται στην πρόληψη, στην αποκατάσταση και στην κοινωνική ένταξη.
  1. Εκπαίδευση και επιμόρφωση
  • Εκπαίδευση και επιμόρφωση στελεχών των διαφόρων δομών υγείας που ασχολούνται με την κατ’ οίκον νοσηλεία και φροντίδα σε θέματα που αφορούν στα δικαιώματα των ασθενών και στην ασφάλεια των προσωπικών δεδομένων.
  • Οι επαγγελματίες υγείας που συμμετέχουν στις υπηρεσίες κατ΄ οίκον νοσηλείας θα πρέπει να φροντίζουν ώστε οι συγγενείς και το οικογενειακό περιβάλλον των ασθενών να αποκτήσουν τις δεξιότητες και τις τεχνικές τόσο σε γενικότερα θέματα παροχής φροντίδας και νοσηλείας κατ’ οίκον, όσο και σε πιο ειδικά θέματα, όπως η βιώσιμη διαχείριση των επικίνδυνων και τοξικών αποβλήτων που χρησιμοποιούνται στην κατ΄ οίκον νοσηλεία.
  • Βασικό έλλειμμα στην αντιμετώπιση προβλημάτων που σχετίζονται με την υγεία είναι η έλλειψη πληροφόρησης για τις διαθέσιμες υπηρεσίες που υπάρχουν. Προτείνεται η ευαισθητοποίηση και ενημέρωση συλλόγων ασθενών και η επιμόρφωση εθελοντών ώστε να παρέχονται αξιόπιστες υπηρεσίες πληροφόρησης.
  1. Ανακουφιστική φροντίδα
  • Απαιτείται ο εκσυγχρονισμός και αναμόρφωση του ειδικού νομοθετικού πλαισίου για τις υπηρεσίες ανακουφιστικής φροντίδας, καθώς και ο καθορισμός τυπικών προσόντων στελέχωσης και όρων λειτουργίας, ώστε να λαμβάνουν άδεια οι δομές που προσφέρουν ανακουφιστική φροντίδα. Η στελέχωσή τους απαιτεί εξειδικευμένους επαγγελματίες και θα πρέπει να συμμετέχουν όχι μόνο γιατρός και νοσηλευτές/τριες, αλλά και άλλοι επαγγελματίες που έχουν εξειδικευμένη εκπαίδευση (φυσικοθ/τες, ψυχολόγοι, κοιν. λειτουργοί κλπ).
  1. Συνεργασία μεταξύ φορέων – πλαίσιο και προϋποθέσεις
  • Χρειάζεται να υπάρχει καλύτερος συντονισμός μεταξύ δομών, φορέων και προγραμμάτων στο πλαίσιο κοινού σχεδιασμού, ώστε να αξιοποιείται τόσο το υπάρχον ανθρώπινο δυναμικό όσο και οι δυνατότητες, συχνά συμπληρωματικές, που διαθέτουν οι φορείς (δομές υγείας του δημόσιου συστήματος, δήμοι και δομές τους, κοινωνικοί φορείς ή κοινωνικές συνεταιριστικές επιχειρήσεις)
  • Να προβλεφθεί η δυνατότητα παραπομπής ασθενών από το νοσοκομείο σε μονάδες κατ’ οίκον νοσηλείας της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, που θα διαχειρίζονται επιστημονικά τους ασθενείς που εξέρχονται από τα νοσοκομεία ώστε να υπάρχει συνέχεια στη φροντίδα.
  • Δημιουργία και λειτουργία επιστημονικής ομάδας διαχείρισης χρόνιων ασθενών στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας.
  • Ανάγκη να ορισθούν προδιαγραφές για το γραφείο του νοσηλευτή/τριας κατά την ιδιωτική άσκηση του επαγγέλματος ώστε να μπορεί να προσφέρει και κατ’ οίκον νοσηλεία.
  • Σήμερα πραγματοποιούνται διάφορες δράσεις πρόληψης ευαισθητοποίησης και επιμόρφωσης σε θέματα υγείας που είναι πολλές φορές αλληλεπικαλυπτόμενες, ενώ συχνά τα αποτελέσματά τους δεν αξιολογούνται και δεν αξιοποιούνται. Υπάρχει ανάγκη, λοιπόν, να τεθούν προδιαγραφές και κανόνες και να γίνεται αξιολόγηση αυτών των προγραμμάτων.
  • Στις θεσμικές ρυθμίσεις που σχετίζονται με την Πρωτοβάθμια Φροντίδα χρειάζεται να υπάρξουν ρυθμίσεις και για τα κοινωνικά ιατρεία, κοινωνικά οδοντιατρεία και κοινωνικά φαρμακεία (για παράδειγμα, ποιες ειδικότητες είναι βασικές, τι είδους συνεργασία μπορεί να υπάρχει με άλλες δομές, τι υπηρεσίες θα παρέχουν κλπ).
  • Προτείνεται οι μονάδες φροντίδας ηλικιωμένων να έχουν την δυνατότητα να αναπτύξουν προγράμματα κατ΄ οίκον νοσηλείας και φροντίδας με ενιαίους όρους και προϋποθέσεις.
  • Να δημιουργηθεί το υγειονομικό προφίλ των νησιών σε συνεργασία με ακαδημαϊκούς φορείς και σε σύμπραξη με την τοπική Αυτοδιοίκηση και κοινωνικούς φορείς ώστε με βάση αυτές τις ανάγκες που θα προκύψουν από τα δεδομένα, να προσκαλούνται εξειδικευμένοι επαγγελματίες υγείας. Να διευκρινιστεί ποιος έχει την ευθύνη τήρησης και φύλαξης των ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων των ασθενών, ώστε να προστατεύεται η αξιοπρέπειά τους και να μην γίνεται παράτυπη χρήση αυτών.
  1. Πρακτικά θέματα που πρέπει να ρυθμίζονται
  • Με ποιους όρους θα γίνεται η διακίνηση φαρμάκων – ναρκωτικών ουσιών στα προγράμματα κατ’ οίκον νοσηλείας, σε περίπτωση που ο φορέας είναι δήμος ή κοινωνικός φορέας.
  • Διαχείριση των επικίνδυνων ή μολυσματικών αποβλήτων: Στα νοσοκομεία δεν προβλέπεται στον υφιστάμενο κανονισμό πως διαχειρίζονται τα απορρίμματα στην περίπτωση της κατ’ οίκον νοσηλείας και της πρωτοβάθμιας υγειονομικής φροντίδας και περίθαλψης. Διαπιστώνεται ασαφής μέχρι σήμερα διατύπωση και καθορισμός κριτηρίων, και διαφαίνεται η ανάγκη επαναδιατύπωσης (πράξεις, παρεμβάσεις ή δραστηριότητες).
  • Μετακίνηση: πώς διακινείται ο επαγγελματίας υγείας στα σπίτια των ασθενών, με ιδιωτικό, με δημόσιο ή δημοτικό μέσο;
  1. Καινοτομία και νέες τεχνολογίες

Ως μέσο για την αντιμετώπιση των προκλήσεων που αντιμετωπίζουν τα συστήματα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και κοινωνικής φροντίδας, λόγω γηράσκοντος πληθυσμού και αυξημένου επιπολασμού χρόνιων νοσημάτων, έχει προταθεί η χρήση των νέων τεχνολογιών. Αυτό αποτελεί και στόχο της ευρωπαϊκής Ψηφιακής Ατζέντας 2020 <http://ec.europa.eu/information_society/digital-agenda/ index_en.htm> (Digital Agenda 2020 – DAΕ 2020) (ή ψηφιακό θεματολόγιο) και ειδικότερα για την εφαρμογή των νέων τεχνολογιών για την αντιμετώπιση κοινωνικών προβλημάτων. Η DAΕ 2020 αποτελεί το Ευρωπαϊκό όραμα και τη βάση για να αναπτυχθούν πολιτικές και δράσεις με στόχο την εναρμονισμένη ψηφιακή πρόοδο των Ευρωπαϊκών χωρών με ορίζοντα το έτος 2020.

Καλές πρακτικές ένταξης υπηρεσιών ηλεκτρονικής υγείας και φροντίδας κατ’ οίκον υπάρχουν στην Ελλάδα, ωστόσο για την ευρεία εφαρμογή τους είναι αναγκαία:

  • η αποσαφήνιση του ρυθμιστικού και νομικού πλαισίου
  • το επιχειρηματικό μοντέλο
  • επίλυση θεμάτων διαλειτουργικότητας
  • αναπροσαρμογή των οργανωτικών δομών, που επιφέρει η εισαγωγή νέων τεχνολογιών σε μια υπηρεσία υγείας και φροντίδας.
  1. Ευρωπαϊκό πλαίσιο συνεργασιών

Στο πλαίσιο της «Ευρωπαϊκής Σύμπραξης Καινοτομίας για την Ενεργή και Υγιή Γήρανση» (EIP on AHA- European Innovation Partnershipon Active and Healthy Ageing), η ΕΕ συγκεντρώνει φορείς, δημόσιους και ιδιωτικούς, από όλη την Ευρώπη, ώστε να αναπτύξουν καινοτόμες ιδέες και εργαλεία για την ικανοποίηση των αναγκών του γηράσκοντος πληθυσμού. Είναι αναγκαία η παρακολούθηση και ενεργή συμμετοχή των υπηρεσιών του Υπουργείου Υγείας, Περιφερειών και Δήμων στην Ελλάδα με το ευρωπαϊκό αυτό πλαίσιο διαλόγου αλλά και μέσω ευρωπαϊκών προγραμμάτων που μπορούν να μεταφέρουν τεχνογνωσία και πόρους στην Ελλάδα. Ήδη φορείς και Δήμοι στην Ελλάδα δραστηριοποιούνται στον τομέα αυτό.

  1. Εξεύρεση – καλύτερη αξιοποίηση πόρων

Στο πλαίσιο της προώθησης της κατ’ οίκον νοσηλείας και φροντίδας είναι σημαντικό να διερευνηθούν:

  • οι χρηματο-οικονομικές δυνατότητες που μπορεί να προκληθούν από την ανακατανομή των σημερινών δαπανών από τη μειωμένη νοσοκομειακή περίθαλψη, την πρόληψη χρονίων παθήσεων αλλά και την μείωση των διακομιδών των ασθενών που θα συμβάλλουν στην ανάπτυξη της  κατ΄οίκον φροντίδας και νοσηλείας.
  • οι δυνατότητες από την κινητοποίηση ανθρώπινων πόρων και υλικών σε τοπικό επίπεδο.
  • οι δυνατότητες (συνδυαστικής και έξυπνης) αξιοποίησης πόρων που υπάρχουν στα διάφορα ευρωπαϊκά ταμεία την προγραμματική περίοδο 2014-2020, καθώς και στα ανταγωνιστικά ευρωπαϊκά προγράμματα και σε εναλλακτικά μοντέλα χρηματοδότησης. Σημαντικό ρόλο μπορεί να παίξει και μια καινοτόμος προσέγγιση από τα ίδια τα ταμεία κοινωνικής ασφάλισης.

Θα πρέπει, επίσης, να αξιοποιηθούν καλύτερα οι διαθέσιμοι πόροι, όπως: 1) το πρόγραμμα του ΙΚΑ «Κατ’ Οίκον Φροντίδα Συνταξιούχων» και 2) το πρόγραμμα της Γενικής Γραμματείας Πρόνοιας «Κατ’ οίκον Κοινωνική φροντίδα» για τη χρηματοδότηση των δράσεων που αναφέρονται παραπάνω. Το πρώτο πρόγραμμα έχει ήδη ξεκινήσει (βλέπε ιστοσελίδα ΙΚΑ) και το δεύτερο όχι ακόμα.

Το παρόν υπόμνημα κατατίθεται σε ενδιαφερόμενους φορείς, δομές και οργανώσεις προκειμένου να το στηρίξουν με την συνυπογραφή τους ώστε να κατατεθεί – ως ένα κοινό κείμενο θέσεων και προτάσεων για την ουσιαστικότερη ανάπτυξη της κατ’ οίκον νοσηλείας και φροντίδας στην Ελλάδα – στα συναρμόδια υπουργεία    Υγείας, Εργασίας, Κοινωνικών Ασφαλίσεων και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης.

Οι παρακάτω φορείς-άτομα συμφωνούμε και συνυπογράφουμε το παρόν κείμενο:

• «Άνεμος Ανανέωσης» ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ., Νίκος Χρυσόγελος, Πρόεδρος
• Αννουσάκειο Θεραπευτήριο Ιεράς Μητρόπολης Κισάμου και Σελίνου Κρήτης
• «Γαληνός» ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ., Στέφανος Μήτρικας, Πρόεδρος
• Δήμος Αθηναίων, Μαρία Στρατηγάκη, Αντιδήμαρχος Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Πρόνοιας και Ισότητας
• Δήμος Αγ. Δημητρίου, Ελένη Καντζέλη, Αντιδήμαρχος Κοινωνικής Μέριμνας
• Δήμος Κοζάνης, Ελευθέριος Ιωαννίδης, Δήμαρχος, Πρόεδρος του Δικτύου Ελ-ληνικών Πράσινων Πόλεων
• Δήμος Τρικκαίων, Δημήτρης Παπαστεργίου, Δήμαρχος
• Μέλη της ομάδας κοινωνικοποίησης για άτομα με ψυχοκοινωνικές δυσκολίες του Σωματείου «Σύμπλευση»
• Πανελλήνιος Σύλλογος Εργαστηριακών Υπαλλήλων ΠΕΔΥ, Χαρίσης Παπαγε-ωργόπουλος, Πρόεδρος
• Σαπουνάκης Τάσος, Οικονομολόγος – σύμβουλος τοπικής αυτοδιοίκησης

Ο τόπος δικτυώνεται – Η πόλη μαθαίνει: Ένα ενδιαφέρον συνέδριο για την δια βίου μάθηση, ενδυνάμωση κοινοτήτων, συμμετοχικό σχεδιασμό

By | Uncategorized, Δράσεις | No Comments

Ο Πρόεδρος του «Ανέμου Ανανέωσης», Νίκος Χρυσόγελος, συμμετείχε στο 2ο Πανελλήνιο Συνέδριο Δια Βίου Μάθησης, Κοινοτικής Ενδυνάμωσης και επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών/πολιτισμικών, αυτοδιοικητικών στελεχών/εμψυχωτών που πραγματοποιήθηκε από τις 3 έως τις 5 Ιουνίου 2016 στα Χανιά.  Ανέπτυξε το θέμα: «Συμμετοχικές διαδικασίες στον σχεδιασμό και στην υλοποίηση τοπικών προγραμμάτων», ενώ συμμετείχε και στο εργαστήριο «Η Πόλη Εμπνέει, ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ … ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΜΑΤΙΑ»

Την διοργάνωση του συνεδρίου είχε το e-Επιστημονικό περιοδικό “Εκπαίδευση Ενηλίκων και Πολιτισμός στην Κοινότητα” και το Επιστημονικό Δίκτυο Εκπαίδευσης Ενηλίκων Κρήτης (EΔΕΕΚ)
Σε συνεργασία με: Tο Πανεπιστήμιο Κρήτης, Φιλοσοφική Σχολή, Τμήμα Φιλοσοφικών και Κοινωνικών Σπουδών και το Πολυτεχνείο Κρήτης, Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, Εργαστήριο Μεταβαλλόμενων Ευφυών Περιβαλλόντων (TUC TIE Lab)
Σε συνδιοργάνωση με: Την Περιφέρεια Κρήτης, την Περιφερειακή Ενότητα Χανίων, την Περιφερειακή Ένωση Δήμων (ΠΕΔ) Κρήτης και τους Δήμους Χανίων, Πλατανιά, Κισσάμου, Αποκορώνου.

Δείτε το πρόγραμμα του Συνεδρίου εδώ

sustainable.development

Συμμετοχικές διαδικασίες στον σχεδιασμό και στην υλοποίηση τοπικών προγραμμάτων

Του Νίκου Χρυσόγελου*

Περίληψη εισήγησης 

Μια σειρά αξιολογήσεων για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Ευρωκοινοβουλίου για τα αποτελέσματα των διαφόρων ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων των προηγούμενων περιόδων και η συσσωρευμένη εμπειρία σε ευρωπαϊκό επίπεδο έχουν δείξει ότι η απουσία συμμετοχικών διαδικασιών στην ιεράρχηση προτεραιοτήτων, στον σχεδιασμό προγραμμάτων και έργων όσο και στην υλοποίηση, παρακολούθηση κι αξιολόγηση οδηγούν συχνά όχι μόνο σε μη αποδοτικά και λειτουργικά έργα αλλά και σε αναποτελεσματική χρήση, αν όχι σπατάλη, των περιορισμένων δημόσιων πόρων.

Όταν οι πρωτοβουλίες δεν ξεκινούν από τις τοπικές κοινωνίες, ή όταν οι ντόπιοι δεν συμμετέχουν στη διαμόρφωση των προτεραιοτήτων και επιλογών, είναι πιθανόν ο σχεδιασμός να αποτύχει, τα έργα να μην υλοποιηθούν με σωστό τρόπο ή να μην είναι λειτουργικά. Αντιθέτως, έργα τα οποία είναι «ιδιοκτησία» των τοπικών κοινωνιών είναι πιο πιθανόν να εκτελεστούν με μεγαλύτερη υπευθυνότητα και να διασφαλιστεί η βιωσιμότητά τους μακροπρόθεσμα.

O σχεδιασμός της τοπικής και περιφερειακής ανάπτυξης πρέπει να βασιστεί σε νέες προσεγγίσεις που δίνουν έμφαση στις συμμετοχικές διαδικασίες. Είτε αυτό αφορά στην «ευφυή εξειδίκευση» σε επίπεδο περιφέρειας, είτε στην πολιτική για την φτώχεια είτε στην διαμόρφωση μιας πλατείας είτε στο μοντέλο μετακινήσεων των πολιτών, η λήψη των αποφάσεων πρέπει πλέον να είναι το τελικό «προϊόν» που παράγεται με την συμμετοχή των πολιτών.  Κι όταν εννοούμε διαβούλευση, δεν εννοούμε προσχηματικές ή χαοτικές διαδικασίες διαβούλευσης αλλά δομημένη και σωστή διαδικασία διαλόγου, που βασίζεται σε μεθοδολογίες συζήτησης, καταγραφής απόψεων και τελικών αποφάσεων που λαμβάνουν υπόψη τις προτάσεις και συνθέτουν.

Στην πραγματικότητα, δηλαδή, περνάμε πλέον από ένα μοντέλο που είναι επιβολή των αποφάσεων «από τα πάνω προς τα κάτω» (top-down) σε ένα νέο μοντέλο που βασίζεται στον σχεδιασμό «από τα κάτω προς τα πάνω», bottom-up.

Όμως ΔΕΝ είναι πια σε εθελοντικό επίπεδο ο σχεδιασμός της τοπικής και περιφερειακής ανάπτυξης με μεθόδους «από τα κάτω προς τα πάνω» και η ουσιαστική διαβούλευση με τους πολίτες. Είναι πλέον προαπαιτούμενα για τη χρηματοδότηση προγραμμάτων και έργων και περιγράφονται με σαφήνεια στους Κανονισμούς των Ευρωπαϊκών Διαρθρωτικών και Επενδυτικών Ταμείων για την περίοδο 2014-2020.

Σημαντικό εργαλείο σε μια τέτοια προσέγγιση είναι η «Τοπική Ανάπτυξη με Πρωτοβουλία Τοπικών Κοινοτήτων» (Community Led Local Development).

Αυτή η μεθοδολογία (συμμετοχικός σχεδιασμός, από τα κάτω προς τα πάνω), όσο κι αν φαίνεται δύσκολη για την ελληνική πραγματικότητα, είναι αποτελεσματική, εφόσον εφαρμοστεί συστηματικά και εκπαιδευτούν η διοίκηση, η αυτοδιοίκηση, οι υπηρεσίες και η κοινωνία των πολιτών.

Πόροι για μια τέτοια ανάπτυξη ικανοτήτων υπάρχουν και στα 5 Ευρωπαϊκά Διαρθρωτικά κι Επενδυτικά Ταμεία.

Αρκεί να γίνει, όμως, κατανοητή η μεγάλη αναγκαιότητα μιας τέτοιας αλλαγής.

Νίκος Χρυσόγελος είναι πρόεδρος του Κοινωνικού Συνεταιρισμού «ΑΝΕΜΟΣ ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ»

Γιορτή Kοινωνικής Επιχειρηματικότητας  «Let’s Be Social Athens»

By | Δράσεις | No Comments
Εισηγήσεις από φορείς και θύλακες κοινωνικής επιχειρηματικότητας στην πόλη της Αθήνας.  giortiSDAthens
1. Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών: (Ολίβια Κυριακίδου)
2. Πρωτοβουλία για τη δημιουργία ενός χώρου για την Κ.Α.Λ.Ο (Γεωργία Μπεκριδάκη)
3. Impact Hub (Δημήτρης Κοκκινάκης)
4. Αshoka Greece (Χριστίνα Φίλη )
5. GΕCES (Κωνσταντίνα Τσοέρερ)
6. Φόρουμ Κοινωνικής Επιχιερηματικότητας (Νίκος Χρυσόγελος)
7. Επιχειρώ Κοινωνικά: (Γιώργος Κεράνης, Γιάννης Βήκας, Νατάσα Πενταγιώτη)
Συντονισμός: Νίκος Καραχάλης (Παν. Θεσσαλίας/ ΠΜΣ Διοίκησης Πολιτισμικών Μονάδων ΕΑΠ).
Αναλυτικά μπορείτε να βρείτε το πρόγραμμα της Γιορτής «Let’s Be Social Athens» στον παρακάτω σύνδεσμο: http://social.developathens.gr/letsbesocial/

Θεματικά Εργαστηρία:

Σημείωση: ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΑΣ ΣΤΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ Η ΕΓΓΡΑΦΗ

H κοινωνική επιχειρηματικότητα πρέπει να βασίζεται σε αρχές – αξίες και να είναι καινοτόμα, δημοκρατική, αποδοτική

By | Βιβλιοθήκη, Δράσεις | No Comments

 

Του Νίκου Χρυσόγελου,

Προέδρου της κοινωνικής συνεταιριστικής επιχείρησης

«ΑΝΕΜΟΣ ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ»

www.anemosananeosis.gr

www.facebook.com/socialcooperatives

 

140.000.000 ευρωπαίοι πολίτες είναι σήμερα μέλη συνεταιρισμών, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της Cooperatives Europe. Οι συνεταιρισμοί και οι κοινωνικές επιχειρήσεις προσφέρουν ποιοτική απασχόληση σε περισσότερους από 4.700.000 πολίτες. Έχουν ετήσιο τζίρο 1.005 δις Ευρώ, πολύ μεγαλύτερο από το άθροισμα του ΑΕΠ Φιλανδίας, Δανίας, Νορβηγίας και Σουηδίας.

Μόνο στον τομέα της κοινωνικής κατοικίας υπάρχουν σήμερα στην Ευρώπη 37.500 κοινωνικές επιχειρήσεις με 11.000.000 μέλη που συμβάλλουν όχι μόνο στην διασφάλιση κατοικίας με ποιοτικούς όρους αλλά και σε ετήσιο τζίρο 20 δις Ευρώ. Στην μετάβαση προς ένα διαφορετικό μοντέλο παραγωγής και χρήσης ενέργειας συνεισφέρουν σήμερα 2.400 ενεργειακοί συνεταιρισμοί στην Ευρώπη, με την Γερμανία να διαθέτει 900. Δεν παράγουν απλώς ενέργεια από Ανανεώσιμες Πηγές, αλλάζουν τον τρόπο που σκεφτόμαστε την παραγωγή και κατανάλωση ενέργειας, ενισχύουν την δημοκρατία στα ενεργειακά θέματα: community energy, energy democracy είναι όροι που σημαίνουν όλο και περισσότερο την νέα πραγματικότητα στην ενέργεια. Για παράδειγμα, στη Γερμανία το 94% της ενέργειας από ΑΠΕ παράγεται από συνεταιρισμούς, πολίτες, μικρές και μεγάλες επιχειρήσεις, ενώ μόλις το 6% από τους μεγάλους ενεργειακούς ομίλους. Είναι η πλήρης ανατροπή αυτού που ισχύει στην παραγωγή ενέργειας από ορυκτά καύσιμα.

Όλο και περισσότερο η αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας, δηλαδή η διασφάλιση δηλαδή του βασικού δικαιώματος να ζουν όλα τα νοικοκυριά σε σπίτια με ανεκτές συνθήκες θέρμανσης ή δροσισμού. συνδυάζεται με πράσινη και κοινωνική καινοτομία. Σε αυτή την κατεύθυνση της μείωσης της ενεργειακής φτώχειας στο πλαίσιο της προώθησης της κοινωνικής κατοικίας και της «αξιοπρεπούς κατοικίας για όλους/ες», ενεργό ρόλο παίζει η Social Housing Europe, μια ευρωπαϊκή ομοσπονδία 43 περιφερειακών και εθνικών ομοσπονδιών στις οποίες συμμετέχουν 43.000 προμηθευτές κατοικιών που έχουν υπό την διαχείρισή τους 26.000.000 δημόσιες, συνεταιριστικές και κοινωνικές κατοικίες, το 11% των υπαρχόντων κατοικιών σήμερα στην Ευρώπη.

Στα θέματα καινοτόμων υπηρεσιών υγείας (ιδιαίτερα στα κοινοτικά μοντέλα, στην νοσηλεία και φροντίδα κατ’ οίκον), κοινωνικής ένταξης, στα θέματα υποδοχής και παροχής βασικών υπηρεσιών αλλά και ευκαιριών ένταξης κι απασχόλησης για πρόσφυγες, μετανάστες και άλλες κοινωνικά ευάλωτες ομάδες πρωταγωνιστούν οι οργανωμένες δομές κοινωνικών συνεταιρισμών στην Ιταλία και Ισπανία.

Γιατί, όμως, η ανάπτυξη της κοινωνικής επιχειρηματικότητας παραμένει σε χαμηλά επίπεδα στην Ελλάδα, ενώ η κρίση θα έπρεπε να συμβάλλει στην άνθηση της;

Γιατί η απάντηση που δίνεται στο πρόβλημα των κόκκινων δανείων δεν είναι μέσα από μια καινοτόμα προσέγγιση δημιουργίας συνεταιριστικών σχημάτων για την κατοικία που θα έθεταν το θέμα «κατοικία» σε μια εντελώς νέα βάση, αλλά επιλέγεται η πώληση των δανείων σε funds που απλώς θα επιδιώξουν να κερδίσουν από την διαδικασία είσπραξης των δανείων; Δεν είναι ένας από τους λόγους – ο κύριος – της χρεοκοπίας πολλών νοικοκυριών το εξωπραγματικά υψηλό κόστος αγοράς κατοικίας στην  Ελλάδα και η απουσία μιας γενικότερης πολιτικής για την κατοικία;

Είναι τυχαίο ότι η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που δεν έχει συνεταιριστικά σχήματα ούτε πολιτική για την προώθηση της κοινωνικής κατοικίας; Ο Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας διαλύθηκε, χωρίς να υπάρξει εναλλακτική πολιτική για την κατοικία. Κι όμως, οι εργαζόμενοι συνεχίζουν να καταβάλλουν εισφορές για κοινωνική κατοικία, αν και δεν υπάρχει πλέον πρόγραμμα για κοινωνική κατοικία, ενώ στην περιουσία του ΟΕΚ ανήκαν χιλιάδες κατοικίες αλλά και σημαντικές εκτάσεις που σήμερα έχουν περάσει αλλού, χωρίς να υποστηρίζονται προγράμματα κοινωνικής κατοικίας!

Γιατί ενώ δαπανάμε πολλά στην ενέργεια (θέρμανση, δροσισμό, ηλεκτρικό ρεύμα) και κατέχουμε την πρωτιά στην ενεργειακή φτώχεια, δεν έχουν αναπτυχθεί παρά ελάχιστες προσπάθειες δημιουργίας ενεργειακών συνεταιρισμών στη χώρα μας;

Πολλοί επικαλούνται την απουσία μιας υποστηρικτικής, αν όχι και προστατευτικής, πολιτικής για να δικαιολογήσουν την περιορισμένη ανάπτυξη της κοινωνικής επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα. Υπάρχουν πράγματι πολλά εμπόδια και δυσκολίες (νομοθετικές, γραφειοκρατικές, κατάλληλης συμβουλευτικής, χρηματο-οικονομικών εργαλείων). Αλλά το κεντρικό πρόβλημα, παραμένει, κατά την άποψη μου, η έλλειψη μιας ισχυρής κουλτούρας, σοβαρής κι όχι ευκαιριακής, αυτό-οργάνωσης κι αναζήτησης λύσεων από τα κάτω, και κατά συνέπεια η κοινωνία εναποθέτει την ελπίδα είτε στο κράτος είτε σε κάποιον σωτήρα (κομματικό ή άλλον).

Το πιο βασικό πρόβλημα παραμένει η απαξίωση στην Ελλάδα της συνεργατικής οικονομίας λόγω αποτυχημένων παραδειγμάτων του παρελθόντος. Στην συνείδηση των πολιτών έχει ταυτιστεί λανθασμένα η αποτυχία ενός συγκεκριμένου πλαισίου ανάπτυξης των παλιών συνεταιρισμών (πελατειακές σχέσεις, έλεγχος από τα κόμματα, σκάνδαλα, διαφθορά, απουσία εκπαίδευσης και αποτελεσματικής διαχείρισης, «ανάθεση» αντί για συμμετοχική δημοκρατική λειτουργία) με αποτυχία του ίδιου του συνεργατικού μοντέλου.

Όμως, η αποτυχία του παρελθόντος δεν οφείλεται στο συνεργατικό μοντέλο ή στις συνεργατικές αντιλήψεις, αλλά στην κυριαρχία ενός μοντέλου που δεν είχε σχέση – αν και ονομάζονταν έτσι- με ένα σύγχρονο συνεργατικό-κοινωνικό μοντέλο. Δεν είναι τυχαίο ότι οι παλιοί συνεταιρισμοί δεν έγιναν δεκτοί σε ευρωπαϊκά δίκτυα κοινωνικών και συνεργατικών σχημάτων γιατί δεν ανταποκρίνονταν στις αρχές και αξίες τους.

Η αποτυχία των παλιών σχημάτων οφείλονταν στην απουσία κουλτούρας συνεργασίας, οργάνωσης, δημοκρατικού ελέγχου, αξιολόγησης, οικοδόμησης των θερμών της συνεργατικής οικονομίας από τα κάτω,  ανεξάρτητα από το κράτος και τα ιδιοτελή συμφέροντα. Δεν βασίζονταν σε αξίες, αρχές, κοινές θέσεις που θα απέτρεπαν ή θα αντιμετώπιζαν φαινόμενα που οδήγησαν στην απαξίωση του παλιού συνεταιριστικού «κινήματος».

Έχοντας διδαχθεί από τα λάθη του παρελθόντος, τόσο ο δικός μας κοινωνικός συνεταιρισμός, ο ΑΝΕΜΟΣ ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ, όσο και κι ένα σύνολο φορέων που συμμετέχουν στο Φόρουμ Κοινωνικής Επιχειρηματικότητας, επιδιώκουμε την ανάπτυξη του χώρου σε μια σύγχρονη βάση, απαλλαγμένου από παθογένειες και καταστάσεις του παρελθόντος.

Ο θεσμός του Φόρουμ Κοινωνικής Επιχειρηματικότητας είναι μια πλατφόρμα συνεργασίας για την προώθηση της κοινωνικής επιχειρηματικότητας στη βάση αξιών, αρχών και κοινών οπτικών που συμφωνούμε και (αυτό)δεσμευόμαστε να τηρούμε. Μέχρι πρόσφατα ήταν µία άτυπη σύµπραξη επιχειρήσεων της κοινωνικής οικονοµίας, δικτύων ΚΟΙΝΣΕΠ και υποστηρικτικών φορέων: Κοιν.Σ.Επ «Άνεµος Ανανέωσης» Κοιν.Σ.Επ «Γαληνός», ∆ίκτυο Κοινωνικών Επιχειρήσεων Κ. Μακεδονίας, 180 Μοίρες, Αναπτυξιακή Καρδίτσας, Εργάνη – Κέντρο Στήριξης της Απασχόλησης και της Επιχειρηµατικότητας Γυναικών, ∆ίκτυο Υποστήριξης Κοινωνικής Επιχειρηµατικότητας (SES Net), Impact Hub Athens, Ίδρυµα Χάινριχ Μπελ Ελλάδας. Τώρα διευρύνεται συνεχώς η συμμετοχή.

Μέχρι τώρα οργανώνονταν κάθε Νοέμβριο στην Αθήνα ένα συνέδριο-φόρουμ διαλόγου, ανταλλαγής εμπειριών και πληροφοριών, διάδοσης καλών πρακτικών, δικτύωσης και συνεργασίας αλλά και διαμόρφωσης ενός πλαισίου συνεργασιών. Αυτό δεν επαρκεί πλέον.

Οι Διακηρύξεις του Φόρουμ το 2014 και το 2015 έθεσαν τα προβλήματα, διατύπωσαν προτάσεις, διαμόρφωσαν ένα πλαίσιο συνεργασίας και ώθησαν στην διαμόρφωση, μέσα από μια ανοικτή και δημόσια διαβούλευση, ενός Κώδικα Δεοντολογίας για Κοινωνικές Επιχειρήσεις που περιγράφει και δεσμεύει σε αρχές, αξίες και κοινές οπτικές. Το κεντρικό φόρουμ συνοδεύεται πλέον από περιφερειακά φόρουμ, οργανωμένα με δημοκρατικό και συνεργατικό τρόπο και με την ενεργή συμμετοχή κάθε φορά των τοπικών φορέων. Το πρώτο μέσα στο 2016 πραγματοποιήθηκε στην Καρδίτσα, 19 και 20 Μαρτίου – εκεί ολοκληρώθηκε και η διαδικασία διαβούλευσης για τον Κώδικα Δεοντολογίας για Κοινωνικές Επιχειρήσεις και ξεκίνησε η διαδικασία υπογραφής και τήρησής του. Το δεύτερο περιφερειακό φόρουμ, που αφορούσε την Κεντρική Μακεδονία, διοργανώθηκε με επιτυχία στην Θεσσαλονίκη στις 12 Μαΐου, ενώ το 3ο περιφερειακό φόρουμ, που αφορά την Δυτική Μακεδονία, πραγματοποιείται στην Κοζάνη στις 12 Ιουνίου.

Ένας σημαντικός επίσης, στόχος όλης αυτής της γόνιμης συνεργασίας είναι η δικτύωση και η διαμόρφωση από τον ίδιο τον χώρο ενός υποστηρικτικού οικοσυστήματος που θα δημιουργηθεί από τα κάτω και θα περιλαμβάνει την συμβουλευτική υποστήριξη, την εκπαίδευση, την δικτύωση, τον έλεγχο της αξιοπιστίας καθώς και κατάλληλα χρηματοοικονομικά εργαλεία για όλες τις μορφές επιχειρήσεων της κοινωνικής οικονομίας.

Είμαστε ακόμα στην αρχή, αλλά η αρχή πρέπει να γίνει σε γερές και υγιείς βάσεις…