
Ο Ροίκος Θανόπουλος, γεωπόνος, επισήμανε ότι “Οι ποικιλίες των αγροτών, δηλαδή αυτές που δημιούργησαν οι αγρότες στο διάβα των αιώνων σε αλληλεπίδραση με τη φύση, κινδυνεύουν να χαθούν οριστικά. Η αλλαγές στη γεωργία με την εντατικοποίηση, στα καταναλωτικά πρότυπα, την εγκατάλειψη της υπαίθρου, μετακύ των άλλων, γίνονται αιτίες απώλειας των τοπικών ποικιλιών. Γι’ αυτό με πρωτοβουλία του “Άνεμου Ανανέωσης” οργανώθηκε μια συστηματική εξερεύνηση στη Σίφνο για την καταγραφή και συλλογή σπόρων τοπικών ποικιλιών σε συμμετοχή του συνεργάτη της Τράπεζας Διατήρησης Γενετικού Υλικού γεωπόνου Ροίκου Θανόπουλου χωρίς κάποια χρηματοδότηση. Μέχρι τώρα έχουν γίνει τρεις αποστολές και έχουν γίνει συναντήσεις και συζητήσεις με 32 Σιφνιές και Σιφνιούς. Παράλληλα συγκεντρώθηκαν συνολικά 117 δείγματα από 30 διαφορετικά γεωργικά είδη. Τα 117 δειγμάτα κατανεμήθηκαν σε σιτηρά (6), όσπρια (38), κτηνοτροφικά φυτά (3), κηπευτικά (65) και διάφορα άλλα (5). Άξια αναφοράς είναι το στάρι, το ρεβίθι, το λαθούρι, το συουσάμι, ο ήλιος και ο μεγάλος αριθμός κηπευτικών. Το νησί είχε δύο είδη για την παρασκευή της φάβας, από λαθούρι και άφκο. Το πρώτο έχει βρεθεί ενώ το δεύτερο αναζητείται. Τα δείγματα φυλάσσονται στον ψυκτικό θάλαμο της Τράπεζας Διατήρησης Γενετικού Υλικού στη Θεσσαλονίκη. Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζει η καταγραφή ονόματων ποικιλιών συκιάς και αμπέλου που ανέρχονται σε 10 και 16 αντίστοιχα. Με τις σημερινές συνθήκες διατροφικής κρίσης και ασφάλειας ο ρόλος των τοπικών ποικιλιών θα πρέπει να επανεκτιμηθεί και να γίνουν ενέργειες για την διάσωση και σξιοποίηση τους. Οι τοπικές ποικλιές διατηρούν τα ποιοτικά τους χαρακτηριστικά σε άρωμα και γεύση ενώ απαιτούν λιγότερονερό και λίπασμα σε σχέση με τις εμπορικές ποικιλίες. Η καλλιέργεια τους για οικογενειακά κατανάλωση και εμπορική διάθεση, όπως συμβαίνει σε άλλες περιοχές, είναι εφικτό και για τη Σίφνο. Οι Σιφνιές και οι Σιφνιοί πρέπει να νιώθουν περήφανοι που τις διατηρούν και να σκεφτούν πως θα οργανώσουν την διάσωση και διάδοση τους στο νησί. Η έρευνα θα συνεχιστεί“.
Στην ομιλία της η Κωνσταντίνα Σιούντρη, Αν. Προϊσταμένη Υπηρεσίας Προστασίας και έργων Νεωτέρων Μνημείων Αττικής – Α. Στερεάς, και Κυκλάδων του Υπουργείου Πολιτισμού, τόνισε “τον ρόλο των ξερολιθιών και των αγροτικών αναβαθμίδων της Σίφνου ως στοιχείων πολιτιστικής κληρονομιάς, περιβαλλοντικής προστασίας και βιώσιμης διαχείρισης του τοπίου. Τόνισε ότι οι αναβαθμίδες δεν αποτελούν μόνο κατάλοιπα της παραδοσιακής αγροτικής δραστηριότητας, αλλά ένα διαχρονικό σύστημα συγκράτησης εδάφους και υδάτων, προστασίας από τη διάβρωση και περιορισμού πλημμυρικών φαινομένων. Παρουσιάσε παραδείγματα από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Ιρλανδία, η Ιταλία και η Ισπανία, όπου η αποκατάσταση ξερολιθικών κατασκευών χρηματοδοτείται μέσω ευρωπαϊκών και εθνικών προγραμμάτων. Επισημάνθηκε ότι στην Ελλάδα, παρά την αναγνώριση της τέχνης της ξερολιθιάς από την UNESCO, δεν υφίσταται ακόμη οργανωμένο εθνικό πρόγραμμα καταγραφής, προστασίας και αποκατάστασης των σχετικών δικτύων τοπίου. Πρότεινε την δημιουργία πιλοτικού μητρώου ξερολιθικών διαμορφώσεων στη Σίφνο, αξιοποίηση ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείων και ενίσχυση της εκπαίδευσης εξειδικευμένων τεχνιτών. Υπογραμμίστηκε τέλος ότι η προστασία των ξερολιθιών δεν αφορά μόνο τη διατήρηση της ιστορικής φυσιογνωμίας του νησιωτικού τοπίου, αλλά συνδέεται άμεσα με την ανθεκτικότητα του νησιού απέναντι στην κλιματική αλλαγή και τη βιώσιμη χωρική ανάπτυξη”.
Ο Νίκος Μπελιός, αναφέρθηκε στον Πρωτογενή Τομέα Παραγωγής στην Ελλάδα, και επισήμανε ότι “εδώ και πολλά χρόνια, είναι υπό διωγμόν. Η Συμφωνία Mercosur είναι απλώς η Ταφόπλακα κάθε ελπίδας για τον Πρωτογενή Τομέα. Η Σίφνος, με τις ιδιαίτερες δυσκολίες της, έχει μόνο προβλήματα και κανείς δεν θέλει ούτε και μπορεί να δώσει λύσεις. Ορεινό ανάγλυφο, μικροί κλήροι, υψηλό κόστος μεταφοράς από και προς, μικρή παραγωγή και χωρίς προοπτική τυποποίησης. Όλα αυτά θα μπορούσαν να είναι συγκριτικά πλεονεκτήματα. Βιολογικά, Πεντανόστιμα, Αγνά, χωρίς πολλά παιχνίδια με την χημεία και την βιολογία. Ήταν και είναι η βάση για την Ανάδειξη της Σίφνου σε γαστριμαργικό Παράδεισο. Οι επιθετικές Τουριστικές Επενδύσεις στη Σίφνο στερούν από τον Παραγωγό τον Ζωτικό του Χώρο. Αυτές οι τεράστιες τουριστικές μονάδες, τεράστιες σε σχέση με το Μέτρο που ήταν πάντα ο κανόνας στη Σίφνο, με τις γεωτρήσεις τους στερούν το πολύτιμο υπόγειο νερό από κάθε πλάσμα, ζώο ή φυτό. Οι νέοι στη Σίφνο δεν έχουν την δύναμη και την διάθεση να ασχοληθούν σοβαρά με τον Πρωτογενή Τομέα”.
Η Ελένη Τζιρτζιλάκη, Νομαδική Αρχιτεκτονική αναφέρθηκε στους “Σπόρου στον ντορβά και αγροτικό τοπίο”. “Υπάρχουν ακόμη σπόροι για να μαζευτούν και χώρος στο βασίλειο των άστρων” αναφέρεται αρχικά στην Ούρσουλα Λε Γκεν και στη θεωρία του σακιδίου, ότι το πρώτο εργαλείο πολιτισμού ήταν ενας υποδοχέας, μάρσιπος, ντορβάς στον οποίο αποθήκευαν λίγους σπόρους απαραίτητους. Στις Ινδίες γυναίκες όπως η Βαντάνα Σίβα δίνουν μεγάλο αγώνα για τους σπόρους. Στη Σίφνο απο τις πρώτες κοινωνίες υπάρχει ανεπτυγμένη γεωργία και στο Φρούδι της Μπαρώνας μαζι με τα γεωργικά λίθινα εργαλεία βρήκαν σπόρους. Για να συντηρηθούν οι ξερολιθιές, τα μονοπάτια και γενικότερα το αγροτικό τοπίο χρειάζεται να υπάρξει γεωργία. Χρειάζεται να αλλάξει η νοοτροπία της μόνης αναπτυξης του τουρισμού. Είναι άμεση η σύνδεση του αγροτικού τοπίου, της γεωργίας και των παραδοσιακών ποικιλιών. Καλλιεργώ τη γη, καλλιεργώ τον πολιτισμό. Οι άνθρωποι που φυλάσσουν τους σπόρους είναι οι θεματοφυλακες του πολιτισμού και του τόπου. Υπάρχουν στη Σίφνο αρκετοί άνθρωποι που φυλάσσουν σπόρους, που τους διατηρούν και τους καλλιεργούν. Αποτελούν ενα δίκτυο φροντίδας. Εδώ και τρία χρόνια γίνεται η συλλογή σπόρων από μια ομάδα μαζί με τον Ροίκο Θανόπουλο. Η συλλογή των σπόρων γίνεται μαζί με την συλλογή ιστοριών από τους ανθρώπους. Εϊναι ένας άλλος τρόπος να σκεφτούμε το τοπίο, καθώς η φροντίδα έχει σχέση με τον τόπο και διασχίζει τον χρόνο”. Η εισήγησή της αναφέρθηκε – όπως τόνισε – στην αγρότισσα ποιήτρια Φλώρα Πατριάρχη, στον Αποστόλη Γεωργούλη, στην Φλώρα Λεμπέση και στον πατέρα του Λουμίδη που καλλιεργούσε στο Ανω Πετάλι”.



Ενθαρρύνοντας την κριτική εμπλοκή σε αυτά τα ζητήματα, το E-LoCUM επιδιώκει να ενδυναμώσει τους νέους και τις νέες ως ενημερωμένους και ενεργούς παράγοντες που συμβάλλουν στην κοινωνική αλλαγή.












O ΑΝΕΜΟΣ ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ήταν δραστήριος εταίρος του προγράμματος και συμμετείχε σε όλες τις δραστηριότητες με νέους ανθρώπους που έπαιξαν ενεργό ρόλο τόσο στα διάφορα εργαστήρια, εκδηλώσεις και διεθνείς συναντήσεις στο πλαίσιο του προγράμματος όσο και στην διαμόρφωση του Τοπικού Συμφώνου Νέων, με ιδιαίτερη έμφαση στα θέματα εκπαίδευσης.

















Πρόσφατα σχόλια